„Przez dwa lata?”
„Emily…”
„Zaoferował mi układ.”
„Słuchałeś, kiedy opowiadałem o rodzinie, w której pracowała moja matka. Wiedziałeś dokładnie, o kim mówię. Pozwoliłeś mi się w tobie zakochać, nie mówiąc mi, że jesteś jej częścią”.
„Bałam się, że spojrzysz na mnie i go zobaczysz.”
Spojrzałam na Williama. „A kiedy powiedziałam ci, że jestem w ciąży, i tak zniknąłeś”.
Caleb zrobił krok w moją stronę i powiedział: „Nie dlatego, że nie chciałem Nory”.
„Dlaczego więc?”
Bardziej obawiałem się jego wahania, niż jakiejkolwiek odpowiedzi.
Nie miałem zamiaru trzymać się z daleka.
Głos Caleba załamał się. „Tej nocy, kiedy mi powiedziałeś, pojechałem prosto tutaj. Zmusiłem go, żeby powiedział mi, co zrobił twojej matce. Przyznał się”.
William zaśmiał się gorzko. „Nie mów, że zgłosiłem się na ochotnika”.
Caleb spojrzał na niego. „Potem zaproponował mi układ. Trzymaj się od ciebie z daleka, dopóki dziecko się nie urodzi, a on w końcu uwolni rodzinny fundusz powierniczy – milion sześćset tysięcy, które zostawił mi dziadek, pieniądze, którymi zarządza od kiedy…
miał dziewiętnaście lat.”
„I zgodziłeś się?”
„Ona ma moje oczy.”
„Zgodziłam się. Powiedziałam sobie, że kiedy dziecko się urodzi i fundusz będzie prawnie mój, nie będzie mógł mnie już kontrolować. Wtedy wrócę, opowiem ci wszystko i zbudujemy życie, którego nie będzie mógł zmienić”.
„Nora urodziła się prawie dwa tygodnie temu” – odpowiedziałem. „Więc dlaczego wciąż tu jesteś?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
