Źle.
Nieuczciwie.
Moim kosztem.
„Dlaczego nie powiedziała mi tego przez telefon?”
“Duma.”
„To brzmi jak ona.”
„Wiedziała też, że powiesz mi, żebym zasięgnęła porady prawnej, zamiast obiecać jej, że się tym zajmę”.
„Zrobiłbym to.”
“Ja wiem.”
Zaśmiał się zmęczony.
„Ja też bym tak zrobił, gdyby to był ktoś inny.”
I znowu to samo.
Wzór.
W towarzystwie matki Rowan przestał być tak kompetentnym profesjonalistą, jakim był wszędzie indziej.
Został synem próbującym wszystko naprawić, zanim ona się rozczaruje.
Spojrzałem na drugą stronę stołu.
“Dlaczego?”
“Co?”
„Dlaczego nie możesz jej powiedzieć nie?”
Nie odpowiedział.
Tego wieczoru tata przyniósł kolację z małej greckiej restauracji.
Kiedy Leo zasnął, pokazałem mu dokumenty.
Tata uważnie przeczytał każdą stronę.
Następnie je odłożył.
„To jest przykre”.
Wpatrywałem się.
„To twoja reakcja?”
„Jaką reakcję byś wolał?”
„Nie wiem. Oburzenie?”
„Przestałem występować w teatrze skandalicznie około 2008 roku”.
“Tata.”
Jego usta zadrżały, zanim spoważniał.
„Czy chcesz, żeby moi prawnicy się w to zaangażowali?”
„Jeszcze nie wiem.”
“Dobry.”
Mrugnęłam.
“Dobry?”
„Myślisz.”
„Jestem wyczerpany.”
„Często ten sam wyraz twarzy.”
Oparłem się.
„Co byś zrobił?”
Studiował mnie.
„Gdyby to było pytanie biznesowe, powiedziałbym ci dokładnie, co masz zrobić.”
„A ponieważ to moje małżeństwo?”
„Byłbym podejrzliwy wobec każdego, kto twierdziłby, że wie.”
Nie podobało mi się, że to było takie rozsądne.
Potem tata jeszcze raz zapoznał się z gwarancją.
„Jest jednak coś, co powinieneś zbadać.”
Wskazał na stronę z podpisami.
“Co?”
„Świadek”.
Przeczytałem imię.
Mara Voss.
Brzmiało znajomo.
Wtedy sobie przypomniałem.
Mara współpracowała z Seliną wiele lat wcześniej.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
