“Gdzie?”
“U siebie w domu.”
„Ciekawe. Bo data na tym dokumencie to osiemnasty marca.”
Jego wyraz twarzy uległ zmianie.
“Więc?”
„Osiemnastego marca byłem w Szwajcarii”.
Vanessa szybko przerwała.
„Mógłbyś to podpisać elektronicznie!”
„Być może. Czy mogę to obejrzeć?”
Sofia dała mi kopię po tym, jak Adam niechętnie się zgodził.
Natychmiast rozpoznałem podpis.
Został skopiowany z formularza ubezpieczeniowego, który podpisałam jedenaście lat wcześniej. Nawet charakterystyczna przerwa w ostatnim liście była identyczna.
Zrobiłem zdjęcie dokumentu.
Ton Adama stał się ostrzejszy.
„Przestań traktować mnie jak przestępcę!”
Stanąłem przed nim twarzą w twarz.
„To przestań się tak zachowywać.”
Celeste dramatycznie sapnęła.
„Jak śmiesz oskarżać własnego syna!”
Ignorując ją, zwróciłem się do Sofii.
„Czy mógłby Pan sprawdzić, czy na tym koncie są jakieś ograniczenia?”
Sofia sprawdziła swój tablet.
Jej wyraz twarzy uległ zmianie.
„Tak, pani Whitmore. Konto wymaga osobistej zgody na wszystkie opłaty pobierane od osób trzecich.”
Adam ruszył naprzód.
„To śmieszne! Używaliśmy tego w zeszłym miesiącu!”
„Właśnie na tym polega problem” – odpowiedziałem.
Sięgnęłam do torebki i wyjęłam cienką skórzaną teczkę.
Zawierał kwestionowane faktury, dokumenty bankowe i wstępne ustalenia mojego prawnika.
Graham zbladł.
„Skąd je masz?”
„Z moich własnych zapisów finansowych.”
Vanessa złapała Adama za ramię.
„Adam, powiedz jej, że nie może tego zrobić!”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
