W piątą rocznicę ślubu mój mąż przyznał, że jego sekretarka jest w siódmym miesiącu ciąży, a potem obwinił mnie o nasze bezdzietne małżeństwo. Nic nie powiedziałam. Tej nocy spakowałam się w milczeniu i zostawiłam podpisane papiery rozwodowe na stole. Rano zaczął się w nim panikować.

A Audrey wiedziała, że ​​to jest rodzina, którą miała stworzyć.

Zayn, Maya i skandal z Robinsonami ostatecznie zniknęły w mrokach dawnych plotek. Ich wybory wciąż za nimi podążały, ale życie Audrey nie należało już do ich historii.

Nocą, mając na palcu pierścień z Gwiaździstą gwiazdą, Audrey spoglądała w niebo i uśmiechała się.

Straciła małżeństwo, ale odnalazła siebie.

Powiedziano jej, że jest niekompletna, a jednak zbudowała całe życie.

I wreszcie słowo „rocznica” nie miało już smaku żałoby.

To smakowało jak przetrwanie.

Jakby wybierała siebie.

Jak gwiazda, która nie chce zgasnąć.