Adam spojrzał jej prosto w oczy.
—Ponieważ był aroganckim idiotą, który chciał udowodnić, że potrafi dokonać tego, czego inni nie potrafili.
Ta odpowiedź bolała bardziej, niż gdyby bolały pieniądze.
Dla Adama dziewictwo było kiedyś osiągnięciem.
Zwycięstwo.
Coś, co jego ego mogło pokonać.
Claire wstała.
-Nienawidzę cię.
-Ja wiem.
—A Vanessa?
Adam przesunął telefon w jej stronę.
—Przeczytaj wiadomości z ostatnich kilku tygodni.
Claire nie chciała tego robić.
Ale to zrobił.
Wiadomości uległy zmianie.
Na początku Adam udawał.
Ale kilka tygodni wcześniej Vanessa napisała do niego:
„Za bardzo się przywiązujesz. Nie zapominaj, o co chodzi.”
Adam odpowiedział:
„Skończyłem.”
Vanessa: „Jeszcze z nią nie spałeś.”
Adam: „Dokładnie.”
Kilka dni później nadeszła kolejna wiadomość.
„Więc cały ten wysiłek poszedł na marne?”
Adam odpowiedział:
„To nie jest coś, co można wygrać”.
Claire przeczytała to zdanie dwa razy.
Nie wymazał tego, co zrobił.
Nic nie mogło tego zrobić.
Ale to wyjaśniało dziwny dystans, który ostatnio dostrzegała, ilekroć Vanessa żartowała z ich związku.
Adam już próbował zrezygnować z gry.
Po prostu nie miała odwagi powiedzieć Claire, jak to się wszystko zaczęło.
I to tchórzostwo doprowadziło ich do tego momentu.
Claire oddała mu telefon.
—Powinieneś mi powiedzieć.
-Tak.
—Chwila, w której zdałeś sobie sprawę, że coś do mnie czujesz.
-Tak.
—Zanim się tu znalazłem, byłem gotowy dać ci coś, czego chroniłem przez całe życie.
Adam spuścił wzrok.
-Tak.
Claire chwyciła swoją torbę.
Tym razem Adam nie próbował jej zatrzymać.
Nie powiedział, że ją kocha.
Nie prosił o kolejną szansę.
Po prostu wyjął klucz do pokoju hotelowego z kieszeni, położył go na stole i powiedział:
—Pokój opłacony. Zostań, jeśli nie chcesz prowadzić. Wychodzę.
Claire spojrzała na niego.
—Wychodzisz?
—Już odebrałem ci jedną decyzję, spotykając się z tobą pod fałszywym pretekstem.
Podszedł do drzwi.
—Nie przyjmę od ciebie już dziś ani jednego.
I odszedł.
Będąc sama w pokoju hotelowym, Claire płakała bardziej niż przez ostatnie lata.
Nie dlatego, że niemal straciłam dziewictwo.
Ale dlatego, że niemal dobrowolnie oddała je mężczyźnie, nie znając prawdy.
Następnego ranka zablokował Vanessę.
A potem do Laury.
A potem do Michelle.
Później odkryła, że Laura i Michelle wiedziały o pierwotnym zakładzie, ale wierzyły, że Vanessa w końcu go wycofa.
Nie, nie zrobili tego.
Oni się śmiali.
Oni obserwowali.
A dla Claire ich milczenie oznaczało również, że stali się częścią zdrady.
Adam nigdy więcej się z nią nie skontaktował.
Nawet nie na tydzień.
Nawet nie na miesiąc.
Minęły trzy miesiące.
Potem Claire otrzymała małą paczkę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
