„Rebecca pisała o Malcie?”
„Napisała, że jest z ciebie dumna, że w końcu podróżujesz sam.”
Zamknąłem oczy.
Dzięki temu Dawid wiedział, gdzie będę.
„Nie znałem twojego hotelu” – powiedział. „Nie znałem twojego rozkładu jazdy. To, że zobaczyłeś się na tej ulicy, było naprawdę dziełem przypadku”.
“Dogodna okazja.”
“Tak.”
„Czy Clara przyszła tu, żeby cię powstrzymać?”
„Przyszła, bo ją zawołałem”.
“Dlaczego?”
„Bo bałam się, że poproszę cię, żebyś został.”
Te słowa ranią w inny sposób.
Usiadłem ponownie.
Dawid wziął głęboki oddech.
„Mam mały dom pod Vallettą. Ruth odziedziczyła go po siostrze. Planowałem go sprzedać po tej podróży”.
“Mieszkasz w Anglii.”
„Część roku. Zacząłem tu spędzać zimy po śmierci Ruth.”
„Więc nawet to było kłamstwem”.
Mówiłem ci, że w tym roku przyjeżdżam po raz pierwszy. Pozwoliłem ci usłyszeć, czego oczekujesz.
Powiedziałeś: „Pierwszy raz na Malcie?”, jakbyś to był również twój pierwszy raz.
“Ja wiem.”
Sięgnąłem po kopertę.
Moje palce drżały.
“Czytałeś to?”
“NIE.”
„Skąd to wiem?”
“Nie zrobisz tego.”
Ta odpowiedź była pierwszą rzeczą, jaką powiedział przez cały wieczór, co sprawiło, że trochę mu zaufałem.
Otworzyłem kopertę.
List w środku miał tylko dwie strony.
Michael napisał to 20 lat wcześniej.
Opowiedział mi o Ruth.
Nie każdy szczegół.
Wystarczająco.
Napisał, że pomylił ucieczkę z miłością.
Że Ruth sprawiła, że poczuł się jak człowiek bez rachunków, rutyny i obowiązków.
Powiedział, że zakończył to, ponieważ zdał sobie sprawę, że życie, od którego chciał uciec, to również życie, które wybrałby, gdyby był zmuszony je stracić.
Pod koniec napisał:
„Eleanor, nie wiem, czy gdybym ci to powiedział, uwolniłbym cię, czy też tylko przerzuciłbym moje poczucie winy w twoje ręce”.
Przestałem czytać.
Dokładnie to zrobił.
Zachowywał prawdę, aby chronić siebie, a potem przedstawiał milczenie jako wyraz troski o mnie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
