„Mówiłeś mi, że pracujesz w ubezpieczeniach.”
„Tak. Po przejściu na emeryturę.”
„Więc kłamałeś mnie przez cały tydzień.”
“Tak.”
Przynajmniej miał na tyle przyzwoitości, żeby nie zaprzeczyć.
“Dlaczego?”
Richard wziął głęboki oddech.
„Ponieważ poproszono mnie, żebym cię pilnował.”
Całe moje ciało zrobiło się zimne.
„Przez kogo?”
Zawahał się.
Wskazałem na niego.
„Jeśli mi powiesz, że nie możesz powiedzieć, zacznę krzyczeć”.
„Twoja córka.”
Naprawdę się zaśmiałem.
„Claire?”
“Tak.”
„Moja córka uważa, że nadmiar soli jest niebezpieczny. Wysyła mi artykuły o zakrzepach krwi, zanim wsiądę do samolotu. Ale nie zatrudniła emerytowanego detektywa, żeby śledził mnie po statku wycieczkowym”.
„Ona mnie nie zatrudniła.”
To mnie zatrzymało.
„Co więc zrobiła?”
„Skontaktowała się z firmą organizującą rejs.”
I nagle przypomniałem sobie o rozmowach telefonicznych.
Przez prawie dwa miesiące poprzedzające rejs, ktoś podający się za przedstawiciela linii rejsowej wielokrotnie się ze mną kontaktował.
Na początku rozmowy wydawały się uzasadnione.
Ten mężczyzna znał numer mojej rezerwacji.
Data mojego wyjazdu.
Nawet pokład mojej kabiny.
Oferował wycieczki, ulepszenia i transport na lotnisko.
Potem zaczął zadawać pytania, które sprawiły, że poczułem się niekomfortowo.
Czy podróżowałem sam?
Czy zabiorę ze sobą biżuterię?
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
