Zamiast tego odkryłem, że planowali uczcić to wydarzenie, upokarzając kobietę, która spędziła dwadzieścia dziewięć lat na jego wychowywaniu.
Elena wyglądała na zdezorientowaną.
„Robert?”
Odwróciłem się do niej.
„Klej, który zniszczył sukienkę Vanessy, pierwotnie został umieszczony na twoim krześle”.
Twarz Eleny całkowicie zbladła.
Daniel natychmiast zrobił krok naprzód.
„To był tylko żart.”
Elena wpatrywała się w niego.
„Żart?”
Jej głos brzmiał niemal obco.
Vanessa przewróciła oczami.
„Och, proszę. Nikt nie ucierpi.”
„Nie” – odpowiedziałem. „Chciałeś po prostu, żeby suknia starszej kobiety rozdarła się na oczach dwustu gości, podczas gdy wszyscy będą się śmiać”.
W pokoju panował niepokój.
Następnie Marcus podłączył swój tablet do wyświetlacza sali balowej.
Na ekranie pojawiło się pierwsze nagranie z monitoringu.
Vanessa stała w moim prywatnym gabinecie.
Fotografowała poufne dokumenty.
Daniel stał przy drzwiach i obserwował.
Fala szeptów rozeszła się po sali balowej.
Daniel ruszył w stronę ekranu.
„Wyłącz to.”
Zignorowałem go.
Pojawił się kolejny klip.
Daniel otwierał zamkniętą szafkę na dokumenty.
Następnie położyłem trzy dokumenty na pobliskim stole.
„Nieruchomość Ridgemont pozostaje moja”.
Daniel wpatrywał się we mnie.
„Twoja następna wypłata środków z funduszu powierniczego została zawieszona na podstawie klauzuli o niewłaściwym postępowaniu, którą podpisałeś sześć lat temu”.
Jego twarz straciła kolor.
„A umowa najmu twojej firmy wygasa za sześćdziesiąt dni”.
Daniel podszedł bliżej.
„Nie możesz tego zrobić.”
„Już to zrobiłem.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
