Część 2
Grant zerwał się z krzesła i złapał Elenę za nadgarstek.
„Co zrobiłeś?” syknął.
Zanim zdążyła odpowiedzieć, drzwi wejściowe gwałtownie się otworzyły. Thomas wszedł pierwszy, barczysty i spokojny, za nim czterech licencjonowanych ochroniarzy. Za nimi weszło dwóch umundurowanych policjantów.
„Uwolnij ją” – powiedział Thomas.
Grant zaśmiał się zbyt głośno. „To mój dom”.
„Nie” – powiedziałem, przechodząc przez drzwi. „To moje”.
Wszystkie twarze zwróciły się w moją stronę.
Elena szepnęła: „Mamo?”
Vivian otrząsnęła się pierwsza. „Margaret, to nieporozumienie rodzinne. Powiedz tym mężczyznom, żeby odeszli”.
Przeszłam przez kuchnię, wzięłam spuchnięte dłonie Eleny w swoje i zobaczyłam siniaki wokół jej nadgarstków. „Jak długo?”
Próbowała mówić, ale wstyd ścisnął jej gardło.
Grant wskazał na nią. „Jest niezdarna. Kłamie. Jest niestabilna”.
„Uważaj” – powiedziałem. „Twoi byli pracownicy używali tych samych słów, kiedy próbowałeś ich zdyskredytować”.
Jego wyraz twarzy uległ zmianie.
Ta niewielka reakcja potwierdziła podejrzenia Diane: wiedział on o istnieniu śledztwa i założył, że przestraszeni świadkowie będą milczeć na zawsze.
Położyłem telefon na stole i odtworzyłem nagranie dostarczone przez Compliance. Głos Granta wypełnił kuchnię: groził kierownikowi ds. zakupów, który odkrył fałszywe faktury, przechwalał się, że fikcyjna firma Vivian pobierała „opłaty za konsultacje”, i obiecywał zniszczyć każdego, kto go zgłosi.
Przypudrowana twarz Vivian opadła.
„To była prywatna sprawa” – powiedział Grant.
„Zostało to nagrane podczas wewnętrznego, prawnie uzasadnionego dochodzenia” – odpowiedziałem. „Państwa firmowy laptop, firmowe konto, firmowe biuro”.
Jego telefon znowu zawibrował. I znowu. Dostęp cofnięty. Karty firmowe anulowane. Premia wstrzymana. Żądanie zachowania dokumentacji. Zauważ, że dział prawny Northstar zgłosił podejrzenie oszustwa federalnym śledczym.
Grant spojrzał na mnie. „Gwiazda Polarna?”
„Ja to założyłem.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
