Wróciłem z Londynu i klucz nigdy nie wszedł do moich drzwi. Moja córka czekała na mnie przy bramie z mężem i powiedziała: “Nie masz już domu, mamo. Sprzedałem.” Kiedy zapytałem, jak może sprzedać mój dom, Daniela wyciągnęła kilka papierów i odpowiedziała: “Sam to podpisałeś.”

Daniela przyszła trzy tygodnie przed moim wyjazdem.

— Mamo, są pewne formalności domowe. Podpisz tutaj, a ja się tym zajmę.

Zrobiłem to, nie czytając wystarczająco dużo.

To był mój błąd.

Ale to nie oznaczało, że świadomie zgodziłem się sprzedać swój dom.

Rozpoczęły się kontrole.

A potem dowiedziałem się, dlaczego Daniela i Cătălin nie chcieli mi powiedzieć, kto kupił dom.

Nieruchomość została przekazana po cenie znacznie niższej od jej wartości spółce zarządzanej przez brata Cătălina.

Znaczna część pieniędzy niemal natychmiast trafiła na spłatę jego długów.

Zadzwoniłem do Danieli.

— Sprzedałeś dom brata Cătălina?

Siedział cicho.

— Odpowiedz mi.

— Victor nam pomógł.

— Z moim domem.

— Mamo, podpisałaś.

— Powiedziałeś mi, że podpisuję pewne formalności.

Jej głos się zmienił.

— Bo gdybym powiedział ci prawdę, nie zgodziłbyś się!

Przez kilka sekund nic nie mówiłem.

Tocmai recunoscuse lucrul pe care încercase să-l evite.

— Exact, Daniela.