Tego żal nie mógł mi odebrać.
Co ich historia mówi o czasie
Sarah i Rashid spędzili razem około osiemnastu miesięcy – od okresu narzeczeństwa, zaręczyn po ślub.
W porównaniu z całym życiem osiemnaście miesięcy wydaje się boleśnie krótkie.
Ale relacje międzyludzkie nie są mierzone wyłącznie kalendarzami.
Ktoś może być obecny w twoim życiu przez dziesięciolecia, tak naprawdę cię nie znając.
Inna osoba może pojawić się w twoim świecie na stosunkowo krótki czas i zmienić cię na zawsze.
Sarah mogłaby spojrzeć wstecz i żałować, że spotkała Rashida, ponieważ jego strata bardzo bolała.
Nie, nie zrobiła tego.
Mogła żałować, że ponownie otworzyła się na miłość po zakończeniu pierwszych zaręczyn.
Nie, nie zrobiła tego.
Mogła sobie życzyć, żeby ślub w ogóle się nie odbył, ze względu na bolesne wspomnienia z nim związane.
Nie, nie zrobiła tego.
Gdyby mogła wybrać jeszcze raz, wiedząc, jak zakończy się ta historia, wierzyła, że wybrałaby nadal czas, który spędzili razem.
„Wolę spędzić z nim jeden dzień, niż całe życie z kimkolwiek innym” – mawiała.
Ta myśl stała się dla niej kluczowa w sposobie pojmowania swojego żalu.
Wartość miłości nie jest koniecznie determinowana przez to, jak długo trwa.
Niektóre związki kończą się po pięćdziesięciu latach.
Niektóre kończą się po piątej.
Niektóre z nich są przerywane niemal od razu po rozpoczęciu.
Dla ludzi zaangażowanych w wydarzenie ważne jest często życie, jakie się w nim kryje — rozmowy, żarty, zwykłe poranki, trudne dni, uroczystości i chwile, których nikt inny nie widzi.
Sarah nie mogła zmienić czasu, jaki dano jej z Rashidem.
Mogła zdecydować, co ten czas oznaczał.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
