“NIE.”
Pokręciłem głową.
„Dałeś sobie kolejną szansę.”
Następnie przesunęłam obrączkę po stole.
„Może pewnego dnia zrozumiesz, że kochanie kogoś nie daje ci prawa do decydowania, które prawdy ta osoba jest wystarczająco silna, by przetrwać”.
„Claire, proszę.”
Zacisnąłem dłoń na naszyjniku mojej matki.
„Zachowam to.”
Spojrzałem na wisiorek.
„To należy do mnie.”
Potem odszedłem.
Tej nocy otworzyłem skórzany notatnik na pustej stronie.
Wyjątkowo nie zapisałam sobie informacji, które inna osoba przekazała mi na temat tego, kim kiedyś byłam.
Napisałem o tym, kim chcę zostać.
Być może nigdy nie odzyskam wszystkich utraconych wspomnień.
Być może pewne części mojego dawnego życia na zawsze pozostaną puste.
Ale cokolwiek miało nastąpić, miało należeć do mnie.
Moje wybory.
Moja prawda.
Moja przyszłość.
Zamknąłem notatnik.
Potem wyszedłem.
I drzwi cicho zamknęły się za mną.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
