Podniosłem to.

„Lauren to zrobiła?”

“Tak.”

„Dlaczego jest tu z rzeczami Edith?”

Russell zrobił krok do środka i zatrzymał się.

„Ponieważ Lauren jest częścią sekretu.”

Ostrożnie odłożyłem kartkę.

„Jaki sekret?”

Spojrzał na podłogę.

„Nie. Spójrz na mnie.”

„Lauren jest córką Edith” – powiedział.

„Wiem o tym.”

„Ona jest córką Edith i Martina.”

Przez chwilę nie rozumiałem.

A potem to zrobiłem.

„Mój ojciec?”

Russell skinął głową.

Pokój pode mną się przechylił.

„Najpierw odpowiedz na to pytanie” – powiedziałem. „Czy łączy nas jakaś krew?”

„Nie” – powiedział szybko. „Żadnego. Nie jestem z tobą spokrewniony. Lauren jest córką Edith. Martin spłodził ją, będąc mężem twojej matki. Ja ją wychowałem”.

„Bo tata by tego nie zrobił”.

“Tak.”

„A tata wiedział o tym wcześniej?”

Russell zamknął oczy.

„Powiedz to.”

“Tak.”

Chwyciłem półkę.

„Dziś poprowadził mnie do ołtarza”.

“Ja wiem.”

„Płakał, Russell.”

„Dlatego dziś wieczorem otworzyłem drzwi.”

„Nie” – powiedziałem. „Otworzyłeś je po złożeniu przysięgi. Nie udawaj, że to była odwaga”.

Wzdrygnął się.

Część 2

Zapytałem Lauren, czy wie. Russell powiedział mi, że wie, że nie jest jej biologicznym ojcem, ale nie wie, że Martin nim jest.

„Pozwalałeś jej siedzieć naprzeciwko niego podczas kolacji?” – zapytałem.

„Myślałem, że ją chronię”.

„Chroniłeś mojego ojca.”

Russell wyciągnął do mnie rękę.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!