Wyszłam za mąż za śmiertelnie chorego mężczyznę, bo taka była jego ostatnia wola – po pogrzebie jego prawnik zapukał do moich drzwi i powiedział: „Kazał mi czekać do dziś, żebym mogła ci powiedzieć, kim on naprawdę był”

Mam nadzieję, że ktoś będzie się śmiał, gdy ona się śmieje.

Każdego roku Carl otwierał jeden dziennik, pisał jedną nadzieję, po czym wracał do swojego życia.

Mam nadzieję, że znajdzie miejsce, gdzie nikt nie będzie pakował swojego życia do worków.

Pan Baron powiedział mi, że został nauczycielem historii.

Cichy rodzaj.

Carl trzymał w biurku zapasowe lunche. Został po szkole dla uczniów, którzy bali się wracać do domu.

„Nigdy nie koncentrował swojego życia na znalezieniu ciebie, Seleno” – wyznał pan Baron. „Koncentrował się na staniu się osobą, którą twoja dobroć go nauczyła”.

„Nigdy nie skupiał swojego życia na odnalezieniu ciebie, Seleno.”

Moje łzy spadły na kartkę.

„Dlaczego się ze mną nie skontaktował?”

„Próbował raz.”

Pan Baron wyjął pożółkłą kopertę zaadresowaną do domu dziecka.

Został zwrócony nieotwarty.