Mosiężny klucz wciąż leży w środku, chociaż już go nie potrzebuję.
A kiedy przypominam sobie, jak Richard mówił, że dostanę dokładnie to, na co zasługuję, wreszcie rozumiem, co miał na myśli.
Nie zostawił mi swojej fortuny.
Zostawił mi dom, przyszłość i ostatnie przypomnienie, że czasem miłość może zacząć się z niewłaściwego powodu…
a mimo to stać się prawdziwa.
