Próba kolacji: Ocean View Marina.
Wieczór panieński: Ocean View Palms, ukończony w zeszłym miesiącu.
Zakwaterowanie rodzinne: apartamenty typu executive Ocean View Grand i wille nadmorskie.
Przewijałem powoli.
Moje nazwisko pierwotnie znajdowało się w gronie najbliższej rodziny.
Sophia Martinez. Siostra pana młodego.
Następnie w historii zmian pojawiła się czerwona adnotacja.
Usuń gościa na prośbę klienta.
Poniżej kolejna wewnętrzna notatka.
Potwierdź usunięcie ze wszystkich harmonogramów przeznaczonych dla rodzin.
Wpatrywałem się w te słowa.
Nie dlatego, że byłem zaskoczony.
Bo nawet jeśli wiesz, że ludzie cię odrzucili, to zupełnie co innego zobaczyć swoje wymazanie sformatowane w dokumencie planistycznym.
Maria przeszła przez bramę.
„Jonathan Pierce na pierwszej linii.”
Nacisnąłem przycisk.
„Dzień dobry, Sophio” – powiedział Jonathan. Jego głos był ciepły, opanowany i znajomy. „Otrzymałem twoją wiadomość w sprawie recenzji ślubu Martinez-Hale. Jak mam to załatwić?”
To był jeden z powodów, dla których ceniłem Jonathana.
Nie tracił czasu udając, że nie wie, co jest ważne.
„Jonathan” – powiedziałem – „chcę, żebyś zadzwonił do Jennifer Walsh z Pristine Events. To ona jest organizatorką ślubu Martinez-Hale”.
“Tak.”
„Poinformuj ją, że ze względu na kolizję terminów ośrodek musi odwołać ślub”.
Zapadła cisza.
A potem „Zrozumiano”.
„Pełny zwrot wszystkich depozytów, realizowany natychmiast.”
“Oczywiście.”
„Wyjaśnij, że wykup korporacji w ostatniej chwili wymaga wykorzystania całego obiektu”.
“Zrozumiany.”
„Czy powinienem zaproponować alternatywne daty?” – zapytał.
“NIE.”
Kolejny rytm.
„Nie ma alternatywnych dat” – powtórzył.
„Nie. Wyjaśnij, że nie możemy przyjąć żadnych przyszłych rezerwacji dla tego konkretnego klienta w Grand.”
“Bardzo dobrze.”
„I powiadomcie pozostałe sześć obiektów regionalnych Ocean View, że nie możemy zorganizować wydarzenia w żadnej z naszych lokalizacji. Ani w Ocean View Palms, ani w Ocean View Marina, ani w Santa Barbara, ani w Laguna, ani w Palm Crest, ani w Napa Ridge”.
“Dzisiaj?”
“Natychmiast.”
Głos Jonathana pozostał profesjonalny, ale wyczuwalna była w nim subtelna zmiana. Rozumiał, że mam ku temu osobisty powód. Rozumiał też, że powiem mu tylko to, co będzie musiał wiedzieć.
„Coś jeszcze?” zapytał.
„Tak. Kiedy rozmawiasz z panią Walsh, wspomnij, że ta decyzja pochodziła bezpośrednio od właściciela sieci. Nie rozwijaj tego tematu.”
“Oczywiście.”
„A Jonathan?”
„Tak, Sophio?”
„Bądźcie mili dla Jennifer. Ona nie stworzyła tego problemu”.
„Zajmę się tym ostrożnie.”
“Dziękuję.”
Zakończyłem rozmowę i odłożyłem telefon na biurko.
Potem czekałem.
Nie chodziłam w tę i z powrotem. Nie ćwiczyłam. Nie dzwoniłam do Davida. Nie dzwoniłam do rodziców. Nie wysłałam SMS-a z pytaniem, czy naprawdę mieli na myśli to, co powiedzieli. Dałoby im to okazję do złagodzenia sytuacji, do powiedzenia, że Jennifer mnie źle zrozumiała, do owinięcia odrzucenia w troskę, tak jak zawsze to robili.
Chciałem, żeby ponieśli konsekwencje zanim zdążą zmienić powód.
Dokładnie osiem minut później zadzwonił mój telefon.
Jennifer Walsh.
Odpowiedziałem.
„Pani Martinez” – powiedziała, a jej elegancki głos organizatorki imprez wciąż brzmiał, ale teraz był przytłumiony paniką. „Znowu Jennifer Walsh”.
Cześć, Jennifer.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
