Wyjąłem Ivy z gondoli i owinąłem ją szczelnie, po czym wyszedłem na korytarz.
Molly odwróciła się, przyciskając telefon do ucha. „Ona się obudziła. Możesz to powtórzyć Jennifer”.
Podała mi telefon.
Głos Jennifer był spokojny, ale czujny. „Brent wylądował dziś rano w Denver. Pojechał do Redwood Crest i odkrył, że kody dostępu zostały zresetowane przez firmę ochroniarską na moje polecenie”.
“Dobry.”
„Domaga się spotkania z tobą.”
“NIE.”
„Powiedziałem jego prawnikowi, że wszelkie wizyty i rozmowy z udziałem Ivy zostaną odpowiednio zorganizowane, gdy tylko wyzdrowiejesz i granice prawne zostaną ustalone”.
Zamknąłem oczy. „Dziękuję.”
„To nie wszystko” – powiedziała Jennifer. „Złożył wstępny sprzeciw wobec sprzedaży nieruchomości”.
„Na jakiej podstawie?”
„Interes małżeński”.
Prawie się roześmiałem. „Podpisał intercyzę”.
„Tak. Jego sprzeciw jest słaby. Ale może spowolnić sprawę, jeśli narobi wystarczająco dużo hałasu”.
Oczywiście. Dar Brenta nigdy nie polegał na posiadaniu. To była przeszkoda podszyta pewnością siebie.
Po rozmowie Molly robiła owsiankę, a ja siedziałam przy stole, a Ivy spała obok mnie. Twarz mojej córki była spokojna, a jej ciemne rzęsy kontrastowały z policzkami. Zastanawiałam się, co jej kiedyś opowiem o tym tygodniu. Nie o gorzkiej wersji. Nie o tej z sali sądowej. O prawdziwej wersji.
Urodziłeś się, a ja dowiedziałem się, jakie życie chciałem ci pokazać.
O południu dotarły kwiaty.
Białe lilie w kryształowym wazonie.
Na kartce było napisane: Wróć do domu i przestań nas zawstydzać, Brent.
Molly zaniosła je prosto do garażu.
O drugiej zadzwonił Adrian.
Prawie nie odpowiedziałem, ale ciekawość wzięła górę.
„Słyszałem, że mogą być jakieś zastrzeżenia prawne” – powiedział.
“Jak?”
„Nora. Ogłoszenie publiczne.”
Oczywiście.
„Ja się tym zajmuję.”
„Wierzę ci.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
