„Co zrobiłeś?”
Spojrzałem na Marcusa.
„Czy mógłby Pan wyjaśnić moim gościom aktualny stan konta?”
Marcus poprawił swoją postawę w sposób profesjonalny.
Cztery pozostałe apartamenty z widokiem na ocean, wczorajsza kolacja na tarasie, rachunek za bar, wczorajsze bony na zabiegi w spa i dzisiejsze poranne opłaty wynoszą łącznie 14 280 dolarów. Aby utrzymać te rezerwacje do końca tygodnia, potrzebujemy ważnej karty kredytowej wystawionej na nazwisko jednego z obecnych lokatorów.
Wiktoria przestała pisać.
Raymond otworzył usta ze zdumienia.
Eleanor straciła wszelkie kolory.
Julian zrobił agresywny krok w moją stronę.
„Anulowaliście rezerwację pokoi?!”
„Nie, Julian. Wyjąłem kartę kredytową.”
„Czy publicznie upokarzasz moją rodzinę z powodu pieniędzy?!”
Spojrzałem na niego i po raz pierwszy od pięciu lat zobaczyłem go wyraźnie.
„Nie, Julian. Twoja rodzina publicznie mnie upokorzyła w tym holu wczoraj wieczorem. Po prostu daję ci rachunek za imprezę, którą tak dobrze się bawiłeś beze mnie.”
Eleanor drżącymi palcami poprawiła okulary przeciwsłoneczne.
„Po wszystkim, co ta rodzina dla ciebie zrobiła…”
Wybuchnąłem cichym, pozbawionym humoru śmiechem.
„Co właściwie dla mnie zrobiłaś, Eleanor? Przypomniałaś mi, że nie jestem wystarczająco kobieca, bo pracuję? Narzekałaś, że moja kariera mnie oziębia, żądając jednocześnie, żebym płaciła za twoje pięciogwiazdkowe kolacje? Albo przekonałaś syna, że tolerowanie mojej obecności to jakaś przysługa?”
Harrison wpatrywał się w swoje buty.
Wiktoria próbowała uśmiechnąć się szyderczo.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
