Sala przyjęła to uprzejmie, klaszcząc, już o mnie zapominając.
Wstałem i ruszyłem w stronę sceny ze srebrnym pudełkiem prezentu. Kamery się odwróciły. Uśmiech Vanessy stwardniał. Lucas pochylił się do mikrofonu, rozbawiony.
„Moja żona ma niespodziankę” – powiedział. „Zawsze jest troskliwa”.
Podeszłam do niego na tyle blisko, że mogłam poczuć panikę pod wpływem jego wody kolońskiej.
„Gratulacje, kochanie” – wyszeptałem, choć mikrofon wychwycił każde słowo. „Moim prezentem-niespodzianką jest pokazanie wszystkim, jakim naprawdę jesteś mężczyzną”.
Potem otworzyłem pudełko.
Najpierw pojawił się worek na dowody. Czarna bielizna wisiała w środku jak flaga kapitulacji. W pomieszczeniu rozległy się westchnienia.
„Emma” – syknął Lucas – „nie rób tego”.
Położyłem faktury hotelowe na podium. Potem wyciągi z kart firmowych. Potem zrzuty ekranu z wiadomościami między Lucasem a Vanessą, wymienianymi podczas podróży służbowych, które, jak twierdził, były samotne. Na koniec podniosłem pendrive’a.
„To dowód na to, że mój mąż i jego asystent wykorzystali firmowe fundusze na wydatki osobiste i przelali fałszywe płatności na konta fikcyjne” – powiedziałam. „Kopie dotarły dziś po południu do działu prawnego i przewodniczącego rady nadzorczej”.
Vanessa zbladła. „Lucas powiedział mi, że to zatwierdzone”.
Daniel Cho wstał od drugiego stołu. Obok niego stali Mara Hensley i dwóch ochroniarzy.
„To nie zostało zatwierdzone” – powiedział Daniel.
Lucas sięgnął po moje ramię. Cofnąłem się.
„Dotknij mnie” – powiedziałem – „a następny proces rozpocznie się, zanim kolacja zostanie podana”.
Jego ręka zamarzła.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
