Opinia publiczna zaczęła się zmieniać.
Prokuratorzy nie byli w stanie potwierdzić autentyczności nagrania, ale zespołowi prawników Kennetha również nie udało się udowodnić, że było ono fałszywe.
Sabrina została wypuszczona tego wieczoru.
Gdy wyszła z więzienia, Justin objął ją tak mocno, że prawie zemdlała.
„Przepraszam” – wyszeptał.
„Po co?”
„Za to, że sprowadziłeś Mayę do naszego życia.”
Sabrina trzymała go za twarz.
„Maya dokonała własnych wyborów”.
Justin wyglądał na wyczerpanego.
„Mówi, że Kenneth jej groził.”
„Czy jej wierzysz?”
„Już nie wiem, w co wierzyć”.
Sabrina spojrzała dalej.
Po drugiej stronie ulicy, pod zepsutą latarnią uliczną, czekał czarny sedan.
Evelyn siedziała w środku.
Tylko na chwilę.
Następnie sedan odjechał.
Sabrina zrozumiała przesłanie.
Jej matka nadal manipulowała wydarzeniami.
A może nawet fałszywe zeznanie.
Sabrina zamknęła dłoń na mosiężnym kluczu.
„Justin” – powiedziała – „wracamy do domu”.
CZĘŚĆ 6 — POKÓJ POD POKOJEM DZIECIĘCYM
Ich dom rodzinny znajdował się na obrzeżach Aspen, ukryty wśród sosen i zimowej mgły.
Prąd został odłączony wiele lat temu.
Kurz pokrywał każde pomieszczenie.
Stary fortepian Sabriny stał przy schodach, jego kościane klawisze pożółkły od starości.
Justin chodził po domu trzymając latarkę.
„Nie byłem tu od czasu ceremonii żałobnej”.
„Ja też nie.”
W gabinecie ojca niczego nie znaleźli.
Nic w sypialni Evelyn.
Potem Sabrina weszła do pokoju dziecięcego.
Nigdy nie był używany.
Przed zniknięciem matki Evelyn mówiła wszystkim, że zamierza wyremontować dom dla przyszłych wnuków.
Ściany pomalowano na jasnożółty kolor.
Drewniane gwiazdy wisiały nad pustą kołyską.
Sabrina stała w drzwiach, nie mogąc się ruszyć.
Kenneth wiedział, że marzyła o sprowadzeniu dziecka do tego pokoju.
Już w trakcie procedury wiedział, że ona nigdy tego nie zrobi.
Justin zauważył mosiężną kłódkę pod kołyską.
Klucz pasuje.
Część podłogi otworzyła się, odsłaniając wąskie schody.
Pod pokojem dziecięcym znajdowała się stalowa komora wypełniona serwerami.
Maszyny ożyły, gdy Sabrina położyła dłoń na szklanym panelu.
Niebieskie światło przeskanowało jej dłoń.
TOŻSAMOŚĆ POTWIERDZONA. SABRINA EVELYN ROLLINS.
Na centralnym ekranie wyświetlano nagrany obraz jej ojca.
Wyglądał starzej, niż Sabrina pamiętała.
„Jeśli to widzisz” – powiedział – „to znaczy, że ja nie żyję, Evelyn się ukrywa, a Helix wybrał cię na swój ostateczny cel”.
Justin wyszeptał: „Mój Boże”.
Ich ojciec wszystko im wyjaśnił.
Helix na początku był siecią obronną.
Jednak partner Evelyn, senator Conrad Vale, przekształcił ją w prywatny rynek tajemnic.
Sędziowie zostali przekupieni.
Lekarze zmienili dokumentację.
Kadra kierownicza zniknęła.
Kenneth stał się najbardziej przydatnym nabytkiem Vale.
Ojciec Sabriny próbował zdemontować system.
Jego śmierć, oficjalnie spowodowana zawałem serca, była morderstwem.
Evelyn odkryła prawdę i zainscenizowała własną śmierć, aby móc zinfiltrować Helix od wewnątrz.
Następnie na ekranie wyświetliła się lista aktywnych członków Helix.
Kenneth.
Doktor Whitmore.
Trzech członków zarządu Rollins Global.
Dwóch sędziów federalnych.
I Maya Rollins.
Justin zatoczył się do tyłu.
“NIE.”
Obok imienia Mai znajdowało się oznaczenie:
Specjalista ds. rekrutacji.
Jej romans z Kennethem nie rozpoczął się poprzez uwodzenie czy przymus.
Została mu przydzielona.
Przydzielony do monitorowania Justina.
Przydzielono mu zadanie wejścia do rodziny Rollinsów.
Sabrina wyciągnęła ręce w stronę brata, ale on się odsunął.
“Jak długo?”
Archiwum wykazało, że płatności rozpoczęły się dwa miesiące przed pierwszym spotkaniem Mai z nim.
Cztery lata przed ich ślubem.
Justin opadł na podłogę pokoju dziecięcego.
„Ona mnie nigdy nie kochała”.
Sabrina uklękła obok niego.
„Tego nie wiemy”.
„Dokładnie to wiemy”.
Zatrzeszczał głośnik.
Wtedy głos Mai wypełnił komnatę.
„Justin, posłuchaj, zanim mnie znienawidzisz”.
Obrócili się w stronę schodów.
Maya stała nad nimi ubrana w szpitalny fartuch nałożony na bandaże chirurgiczne.
Jej twarz była opuchnięta od płaczu.
Justin wstał.
„Śledziliście nas.”
„Wiedziałem o tym pokoju.”
„Oczywiście, że tak.”
„Wysłano mnie, żebym to znalazła” – przyznała Maya. „Ale nigdy mi się to nie udało”.
Spojrzała na Sabrinę.
„Kenneth wierzył, że archiwum zawiera klucz główny, który może przenieść wszystkie ukryte konta Helix.”
„Naprawdę?” zapytała Sabrina.
“Tak.”
„Ile pieniędzy?”
„Prawie dziewięć miliardów dolarów”.
Justin zaśmiał się gorzko.
„I dlatego mnie poślubiłeś?”
“Najpierw.”
Jego wyraz twarzy uległ zniszczeniu.
Maya schodziła powoli.
„Potem się w tobie zakochałem.”
„Podczas spania z Kennethem?”
„Odkrył, że przestałem raportować do Helix. Groził, że wszystko ujawni. Powiedział, że każe cię zabić”.
„Więc mnie chroniłeś, zdradzając mnie?”
„Próbowałem go nagrać.”
Maya sięgnęła pod płaszcz.
Sabrina się spięła.
Maya wyjęła maleńkie urządzenie audio.
„Przyznał się do wszystkiego. Do twojej operacji. Do morderstwa twojego ojca. Do skradzionych akt. Do senatora Vale’a.”
W pokoju rozległ się odgłos strzału.
Maya gwałtownie się szarpnęła.
Krew rozlała się po jej płaszczu.
Na szczycie schodów stał Kenneth.
Jego szpitalna koszula wisiała pod czarnym płaszczem.
Jego talię owinięto opatrunkami chirurgicznymi, a wściekłość zmieniła jego twarz w coś ledwie ludzkiego.
„Daj mi klucz główny” – powiedział.
Justin złapał Mayę, gdy spadała.
Sabrina podeszła do konsoli.
Kenneth wycelował pistolet w jej brata.
„Dotknij go, a Justin umrze.”
Za Kennethem pojawiła się kolejna postać.
Evelyn przyłożyła mu pistolet do tyłu głowy.
„To już koniec” – powiedziała.
Kenneth się uśmiechnął.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
