Głos Eleanor stał się chłodniejszy.
„Jeśli odmówisz opuszczenia lokalu, ochrona będzie cię eskortować.”
Madison spojrzała na szklaną ścianę.
„Proszę do nich zadzwonić.”
Nikt się nie ruszył.
Eleanor zmarszczyła brwi.
Madison złożyła ręce na stole.
„Chciałbym, żeby byli obecni, gdy będziecie próbowali usunąć większościowo głosującą akcjonariuszkę z jej własnego posiedzenia zarządu”.
Cisza.
Niezwykła cisza.
Taki, który zdawał się wysysać z pomieszczenia wszelkie dźwięki mechaniczne.
Grant wpatrywał się w nią.
Usta Charlesa się rozchyliły.
Robert Kane zamarł całkowicie.
Eleanor przemówiła pierwsza.
„Co powiedziałeś?”
Madison przesunęła dokument po stole.
Robert sięgnął po nią.
Jego wzrok przesunął się na pierwszą stronę.
Potem się zatrzymał.
Przeszedł do drugiego.
A potem trzeci.
Jego twarz straciła kolor.
Grant zauważył.
“Co?”
Robert nie odpowiedział.
„Robert.”
Madison spojrzał na reżyserów.
„O godzinie 8:17 rano spółka złożyła aneks do umowy na budowę mostu Crestline”.
Robert wyszeptał: „Madison”.
Kontynuowała.
„Zaciągnięcie tej pożyczki spowodowało nałożenie obowiązku zastosowania paragrafu 9.3 umowy finansowej Northlight”.
Charles wyprostował się.
“NIE.”
Madison spojrzała na niego.
“Tak.”
„To postanowienie nie daje Northlight kontroli”.
„Zrobi to po konwersji akcji uprzywilejowanych serii C, warrantów z 2024 r. i praw antyrozcieńczających dołączonych do obligacji uzupełniających”.
Karol zwrócił się do Roberta.
„Powiedz jej.”
Robert nic nie powiedział.
„Powiedz jej, że się myli.”
Robert przełknął ślinę.
„Ona nie jest.”
Grant zaśmiał się raz.
Dźwięk niedowierzania.
„Dobrze. Northlight kontroluje akcje. Co to ma wspólnego z Madison?”
Do pokoju wszedł David Weller.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
