Zrobili ciężarną żonę

„Widzę to.”

„W takim razie robimy postępy”.

Charles przez chwilę patrzył na nią.

Następnie wrócił do sali konferencyjnej.

Drzwi się zamknęły.

Zamek kliknął.

Madison spojrzała na szczotkowane stalowe drzwi windy.

Nie powiedziała nic, kiedy mąż zostawił ją siedzącą na zewnątrz.

Nie powiedziała ani słowa, gdy ojciec nazwał ją rozpraszaczem.

Nie powiedziała nic, gdy jedenastu reżyserów patrzyło przez szybę i udawało, że jej nie widzą.

Nie powiedziała ani słowa, gdy prawnik firmy szepnął coś, co rozbawiło trzech mężczyzn.

Nic nie powiedziała, ponieważ ludzie byli najbardziej szczerzy, gdy uważali, że cicha osoba nie ma żadnej władzy.

O 9:06 Grant w końcu wyszedł.

Podchodząc, poluzował krawat.

Miał trzydzieści siedem lat, był przystojny w sposób, który uwielbiały magazyny. Miał ciemne włosy, ubrany był w szyty na miarę grafitowy garnitur i pewny chód mężczyzny, który przez pięć lat był przedstawiany jako przyszłość Mercer Industrial Systems.

Nie pocałował Madison.

Nie zapytał, czy potrzebuje wody.

Jego pierwsze słowa brzmiały: „Po co ci ten folder?”

Madison spojrzała w dół.

„Wydaje się, że wszyscy są bardzo zainteresowani moim folderem.”

„Madison.”

“Co?”

„Zaprosiłem cię, żebyś przyszedł, bo potrzebuję jednego podpisu.”

„Zwykle istnieją łatwiejsze sposoby poproszenia żony o podpis.”

Grant westchnął.

„Czy nie możemy tego zrobić?”

„Co zrobić?”

„Zmień wszystko w rozmowę o związku”.

„Wysłałeś SMS-a do swojej ciężarnej żony, siedząc w pokoju oddalonym o trzy metry, i powiedziałeś jej, żeby cię nie zawstydzała”.

Jego twarz stwardniała.

„Ponieważ to jest ważne.”

„Tak zrozumiałem.”