Sposób zadawania tych pytań ma znaczenie.
Dzieci chętniej będą mówić szczerze, gdy będą wiedziały, że dorośli zareagują spokojnie.
Jeśli sportowiec wyrazi obawy, zbagatelizowanie ich jako strachu lub braku determinacji może zniechęcić do dalszej komunikacji.
Zamiast tego rodzice powinni uznać obawy dziecka i poszukać dodatkowych informacji.
Mogą również omawiać z trenerami warunki treningowe i procedury leczenia kontuzji.
Wiedza o tym, kto nadzoruje sesje, co dzieje się po upadku i jak radzić sobie w sytuacjach awaryjnych, może okazać się cennym źródłem poczucia bezpieczeństwa.
Rodzice powinni pamiętać, że nie wspierają jedynie przyszłego zawodnika.
Wychowują dziecko.
Szkoła, przyjaźnie, sen, odżywianie, rozwój emocjonalny i relacje rodzinne pozostają ważne nawet wtedy, gdy jazda na łyżwach staje się poważnym zobowiązaniem.
Sukces sportowy powinien ubogacać dzieciństwo, a nie je całkowicie pochłaniać.
Trenerzy mają szansę kształtować bezpieczniejszą kulturę sportową
Dobry trener uczy czegoś więcej niż tylko techniki.
Trenerzy wpływają na to, jak młodzi sportowcy pojmują dyscyplinę, osiągnięcia, ból, porażkę i osobistą odpowiedzialność.
Ich słowa mogą pozostać w pamięci uczniów długo po zakończeniu kariery łyżwiarskiej.
Trener, który ze zrozumieniem podchodzi do kontuzji, uczy, że zdrowie ma znaczenie.
Trener, który zachęca do szczerej komunikacji, uczy sportowców, że mówienie otwarcie jest oznaką siły.
Trener, który stawia na pierwszym miejscu właściwą regenerację, pokazuje, że cierpliwość jest częścią rozwoju zawodowego.
Z kolei środowisko, w którym sportowcy boją się przyznać, że odczuwają ból, może wiązać się z niepotrzebnym ryzykiem.
Skuteczny coaching nie wymaga ciągłej surowości.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
