Thomas przesunął pustą białą kopertę po wilgotnej tekturce stoiska numer cztery akurat w chwili, gdy kończyłem układać moje pojedyncze sztuki po szczycie sezonu lunchowego.
Owinął złotą obrączkę wokół palca, obracając ją dwa razy, zanim spojrzał na mnie.
„Musimy zapłacić szkole do piątku, mamo, w przeciwnym razie oddamy mu jego miejsce” – powiedział, a jego głos podniósł się do tego samego niskiego, cienkiego rejestru, którego używał, gdy trzeba było zapłacić czynsz.
Pocierałem lewy nadgarstek, próbując pozbyć się tępego bólu, który zawsze pojawiał się tam około godziny drugiej.
„Myślałam, że rachunek za żłobek zapłaciliśmy pierwszego dnia miesiąca, kochanie” – powiedziałam.
„Podnieśli opłaty za aktywność i kaucję” – powiedział Thomas, przesuwając kopertę bliżej, aż dotknęła mojego kciuka. „Teraz jest osiemset dolarów”.
Osiemset dolarów stanowiło niemal całą moją dwutygodniową pensję netto, nawet jeśli uwzględnię dodatkowe godziny sprzątania, na które pozwoliła mi Clara.
„Czy dali ci książeczkę pokwitowań lub potwierdzenie podwyżki?” – zapytałem.
„Powiedzieli, że wydrukują książeczkę z rachunkami z przedszkola w przyszłym tygodniu” – powiedział, zerkając w stronę drzwi do kuchni. „Ale gotówka musi znaleźć się w skrzynce wrzutowej do piątku rano”.
Spojrzałem na czystą, białą kopertę, wolną od wszelkiego zapisu, a potem na stos pogniecionych banknotów jedno- i pięciodolarowych.
„Jutro po zmianie będę musiał pójść do banku” – powiedziałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
