Część 2
Kiedy żelazna brama zamknęła się za nami, muzyka dochodząca z trawnika stała się czymś odległym i nierealnym.
Sadie trzymała dłoń w mojej, jej małe palce mocno obejmowały dwa moje. June oparła się o moje ramię, z policzkiem wilgotnym od sosu, który wytarłem. Żadne z nich się nie odzywało, gdy szliśmy długim, żwirowym podjazdem, mijając zaparkowane luksusowe samochody, parkingowych udających, że się nie gapią, białe róże, które zamówiła Beverly, bo twierdziła, że dodawały rodzinie wytwornego wyglądu.
Na końcu drogi, pod dębem stał mój rządowy czarny sedan.
Warren nienawidził tego samochodu.
Nazwał to brzydkim. Praktycznym. Żenującym.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
