Złamałem zamek i przyciągnąłem Mayę do siebie.
Zamiast błagać mnie, żebym zabrał ją do domu, moja dziesięcioletnia córka spojrzała ponad moim ramieniem na basen.
Woda była ciemna, zielona i dziwnie nieruchoma.
— Tato — wyszeptała drżącym głosem. — Proszę, nie patrz.
Wtedy je zobaczyłem.
Pod powierzchnią leżało kilka czarnych worków.
Trzy dni wcześniej Maya przestała odbierać moje telefony.
Miałem odebrać ją w ten weekend, ale każda próba połączenia kończyła się pocztą głosową. Początkowo próbowałem wmówić sobie, że istnieje jakieś proste wyjaśnienie. Może jej matka zabrała jej telefon. Może Maya była na mnie zła.
Ale w niedzielne popołudnie nie mogłem już ignorować ciężaru, który zaczął zaciskać mi się w żołądku.
Pojechałem do domu mojej byłej żony, Eleny.
SUV Juliana stał na podjeździe. Zasłony były zaciągnięte, brama frontowa zamknięta na łańcuch, a kiedy zapukałem, nikt nie odpowiedział.
Wtedy podbiegła do mnie pani Harris, nasza wieloletnia sąsiadka.
— Od jakiegoś czasu chcę ci coś powiedzieć — powiedziała drżącym głosem. — Od kilku tygodni słyszę z tego domu krzyki.
Żołądek ścisnął mi się jeszcze bardziej.
Powiedziała mi, że Maya przestała wychodzić na dwór, a Julian niedawno otoczył podwórko wysokimi panelami zapewniającymi prywatność.
Potem opowiedziała mi, co widziała poprzedniej nocy.
— Julian wnosił na podwórko kilka czarnych worków na śmieci — wyszeptała. — Wrzucił je do basenu.
Coś we mnie zamarło.
Pani Harris pokazała mi niski fragment ogrodzenia między naszymi posesjami. Przedostałem się przez nie.
Podwórko wyglądało na opuszczone. Chwasty zarosły rabaty kwiatowe, meble ogrodowe były przewrócone, a basen zamienił się w zbiornik mętnej, zielonej wody.
Wtedy zauważyłem niebieską plandekę.
Częściowo zsunęła się z czegoś stojącego w odległym kącie podwórka.
Metalowej klatki dla psa.
Pobiegłem w jej stronę.
W środku siedziała mała dziewczynka z kolanami mocno przyciśniętymi do piersi.
— Maja?
Powoli uniosła głowę.
Jej włosy były potargane. Miała spierzchnięte usta. Wyglądała na chudszą niż jeszcze kilka dni wcześniej.
To, co wydarzyło się później, znajdziesz w komentarzach 
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
