Kierownik odsunął się od okienka numer cztery, mocno trzymając w obu dłoniach błotnistą, niebieską książeczkę oszczędnościową babci Maggie, jakby ta mała książeczka nagle stała się czymś, czego bał się upuścić.

Po raz pierwszy odkąd wszedłem do banku, nikt nie żądał ode mnie wyjaśnień.

Patrzyli na mnie tak, jakby już znali część wyjaśnienia.

Po prostu nie ta część, którą znałem.

Kasjer sięgnął pod ladę i nacisnął coś, czego nie mogłem zobaczyć.

Kierownik spojrzał w stronę wejścia, po czym gestem nakazał mi, abym poszedł za nim bocznymi drzwiami.

„Pani Henderson, proszę przynieść dowód tożsamości.”

„A książka mojej babci też?”

Spojrzał na to.

„Przyniosę to.”

Ta odpowiedź przeraziła mnie bardziej, niż gdyby powiedział „tak”.

Poszłam za nim do małego biura za kasą, wciąż ubrana w czarną sukienkę, którą miałam na sobie na pogrzebie babci.

Zaschnięte błoto stwardniało wzdłuż brzegu