Tak, kochanie?” Wpatrywała się w swoje odbicie w lustrze, ale nie patrzyła na sukienkę. „Jeśli tata poślubi ciocię Linę, to czy ona nadal będzie ciotką Liną?” „Oczywiście, kochanie”. Amelia zmarszczyła brwi. „Nawet jeśli będzie powtarzać, że będzie moją dodatkową mamą?” Przełknęłam głośno ślinę. „Jeśli tata poślubi ciocię Linę, to czy ona nadal będzie ciotką Liną?” „Nadal będzie twoją ciotką”. Amelia powoli skinęła głową. „A ty nadal jesteś jej siostrą?” Musiałam odwrócić wzrok. Nie mogłam jej odpowiedzieć. Zastanawiała się nad tym, o co prosiła, jeszcze przez kilka sekund. Potem wzięła małą białą torebkę prezentową, którą Lina jej przysłała i powiedziała: „Dobrze”. „A ty nadal jesteś jej siostrą?” Coś w tym „dobrze” zostało ze mną po przyjściu mamy. *** Mama spojrzała na mnie od góry do dołu. „Naprawdę zostajesz w domu?” „Już ci mówiłam, że zostaję”. Mama głośno westchnęła. „Annie, ta gorycz trwa już wystarczająco długo. Lina jest twoją siostrą”. Spojrzałam na nią. „Annie, ta gorycz trwa już wystarczająco długo. Lina jest twoją siostrą”. To była część, której nikt w mojej rodzinie najwyraźniej nie chciał pamiętać. Mama powiedziała wtedy: „Ona też zasługuje na szczęście”. Amelia stała przy drzwiach, obserwując nas. Nie chciałam kolejnej kłótni w jej obecności.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
