Mała dziewczynka rzuciła się mojemu mężowi na szyję i zawołała „Tato”. On nie zaprzeczył — tylko wyszeptał jej imię

CZĘŚĆ 1

— Tato!

Mała dziewczynka w czerwonej sukience przebiegła przez pół restauracji i rzuciła się mojemu mężowi na szyję.

Paweł złapał ją odruchowo.

Nie odsunął.

Nie zapytał, kim jest.

Nie roześmiał się, że pomyliła człowieka.

Przytulił ją i wyszeptał:

— Haniu… przecież miałaś zostać z ciocią Moniką.

To właśnie jego reakcja zmieniła wszystko.

Siedziałam przy długim stole między naszym szesnastoletnim synem Kubą a teściową Ireną. Świętowaliśmy jej siedemdziesiąte urodziny w restauracji pod Wrocławiem, połączonej z niewielkim centrum kultury.

Za szklaną ścianą od godziny trwały zajęcia taneczne dla dzieci.

Dziewczynka musiała wybiec właśnie stamtąd.

Miała może siedem lat.

Ciemne włosy spięte w dwa warkocze.