Reeves skinął głową. „Dziękuję.”
Ratownik medyczny uklęknął obok mnie. „Proszę pani, musimy panią zawieźć do szpitala”.
Złapałam go za rękaw. „Moje dziecko?”
„Będziemy działać szybko.”
Gdy podnieśli mnie na nosze, Daniel wyrwał się na tyle, by podejść bliżej.
„Mara” – powiedział nagle cichym głosem. „Proszę. Możemy to naprawić”.
I tak to się stało.
Nie miłość.
Obliczenia noszące szaty miłości.
Odwróciłam głowę w jego stronę. „Uderzyłeś swoją ciężarną żonę na oczach świadków”.
Jego oczy wypełniły się paniką.
„Przyprowadziłeś swoją panią na nasz baby shower” – kontynuowałem. „Nazwałeś moje dziecko nic niewartym. Pozwoliłeś swoim rodzicom klaskać, podczas gdy ja krwawiłem”.
„Mara—”
„Nie otrzymasz mojego miłosierdzia.”
Agenci go zatrzymali.
Gdy wieźli mnie przez zrujnowaną salę balową, Victor krzyknął za mną: „Myślisz, że to cię czyni potężnym?”
Spojrzałam na rozbity stół z prezentami, zepsuty zegarek i niebieski lukier rozmazany na mojej sukience.
Potem na niego spojrzałem.
„Nie” – powiedziałem. „Przeżyłeś”.
Trzy miesiące później mój syn urodził się zdrowy, wściekły i głośny.
Nadałem mu imię Elias.
Imperium Ashford go nie przetrwało.
Victor przyjął ugodę po zeznaniach trzech dyrektorów. Elaine została oskarżona o utrudnianie śledztwa i spisek. Daniel trafił do więzienia za napaść, przestępstwa finansowe i zastraszanie świadków. Celeste sprzedawała wywiady, dopóki śledczy nie zamrozili jej kont.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
