„A gdzie był twój ojciec, kiedy byłeś tam zamknięty?”

Violet odpowiedziała bez chwili wahania: „Stał w kuchni”.

Clara odwróciła się w stronę Gabriela, a jej głos drżał. „Nie… powiedz, że nie.”

Gabriel nie chciał spojrzeć jej prosto w oczy.

„Nie!” Głos Clary załamał się z powodu ogromnego wzruszenia. „Gabriel, powiedz mi, że jej tego nie zrobiłeś!”

Violet zaczęła płakać w niekontrolowany sposób z powodu narastającego napięcia na sali sądowej.

Clara instynktownie pospieszyła w jej stronę, nie czekając na pozwolenie.

Tym razem sędzia Holloway skinął głową z aprobatą. „Pani Linwood, proszę iść i pocieszyć to dziecko”.

Clara przeszła przez salę sądową tak szybko, jak pozwalało jej na to ciężarne ciało i uklękła.

Violet zerwała się z krzesła i objęła Clarę za szyję swoimi małymi rączkami.

Dziewczynka wtuliła twarz w ramię Klary, a jej drobna postać drżała od łez. „Przepraszam bardzo, Klaro! Przepraszam bardzo!”

Clara mocno ją objęła, delikatnie całując jej włosy. „Nie, moja słodka dziewczynko. Nie masz absolutnie nic do zarzucenia”.

„Próbowałam ci powiedzieć, co się dzieje” – płakała Violet, wtulona w sukienkę.

Clara lekko się odsunęła, żeby spojrzeć jej w oczy. „Co masz na myśli?”

Violet wskazała palcem prosto na Gabriela. „Tata zabrał mi różowy tablet, żebym nie mogła z tobą rozmawiać”.

Adwokat Gabriela zamknął oczy ze zmęczenia.

Clara patrzyła na Gabriela z rosnącym niedowierzaniem. „Skłamałeś! Powiedziałeś, że niechcący go upuściła i zbiła!”

Gabriel nie odpowiedział, wpatrując się w przestrzeń w milczeniu.

Violet pociągnęła nosem, wycierając go. „Najpierw nakręciłam o tym sekretny filmik”.

Każdy prawnik, funkcjonariusz i widz na sali sądowej zamarł, słysząc to oświadczenie.

Sędzia Holloway pochyliła się do przodu ze swojego stanowiska. „Nagrałaś wideo, Violet?”

Violet skinęła głową na znak potwierdzenia.

Gabriel ponownie wstał zaniepokojony. „Całe to postępowanie jest kompletnie bez sensu! Ten tablet należy do mnie, a wszystkie pliki na nim zapisane zostały nielegalnie w moim prywatnym domu!”

Jego adwokat wyciągnął rękę i mocno pociągnął Gabriela z powrotem na krzesło. „Proszę natychmiast usiąść i zamknąć usta!”

Gabriel gwałtownie cofnął rękę, ale konsekwencje prawne były już oczywiste.

Sędzia Holloway spojrzał na Gabriela z widoczną dezaprobatą. „To zdumiewający problem prawny, który podnosi się, zanim ktokolwiek w ogóle zapoznał się z treścią akt, panie Linwood”.

Gabriel zdał sobie sprawę ze swojego poważnego błędu i zamilkł.

Rebecca Thorne spojrzała na Clarę, a na jej twarzy nagle pojawiło się zrozumienie.

Sędzia Holloway spojrzał na dziecko. „Gdzie teraz jest ten tablet, Violet?”

Violet sięgnęła do małego płóciennego plecaka, który przyniosła na salę sądową.

Gabriel spojrzał na torbę z niepokojem. „Nie…”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!