Walentyna Andriejewna mogła chcieć czegoś więcej niż tylko nowej synowej. Być może chciała wykorzystać mieszkanie Elizawiety jako źródło dochodu: sprzedać je, kupić tańsze mieszkanie lub zarejestrować nową nieruchomość, aby część dochodu trafiła do Mariny.
Wieczorem Oleg spotkał się ponownie z matką.
Elżbieta nie poszła za nimi. Nie miała zamiaru zamieniać swojego życia w inwigilację. Ale teraz miała kogoś, kto słyszał wszystko.
Inga siedziała przy sąsiednim stoliku w tej samej restauracji.
Godzinę później przesłała nagranie audio.
Głos Walentyny Andriejewny brzmiał wyraźnie:
„Musisz przedstawić Elżbiecie fakty. Nie będzie się opierać, jeśli zrozumie, że małżeństwo się kończy”.
– A jeśli tak?
„To powiedz, że i tak odchodzisz. Szefem powinien być mężczyzna”.
— A Marina?
„Marina jest wyrozumiała. Nie będzie liczyć każdego grosza i przypominać, że mieszkanie jest jej.”
— Ona potrzebuje pieniędzy na salon.
– Po sprzedaży mieszkania będziesz miał dość.
Oleg westchnął ciężko.
– Mamo, nie chcę oszukiwać Lisy.
– Nie oszukujesz. Odzyskujesz to, co twoje.
– Ale mieszkanie nie jest moje.
– Jesteście mężem i żoną. To znaczy, że dzielicie się wszystkim.
— Prawnik powiedział, że nie.
„Prawnicy są po to, żeby znęcać się nad słabszymi. Jesteś mężczyzną, czy kim?”
Nagranie zostało przerwane.
Elżbieta posłuchała jej dwa razy.
Następnie przekazałem akta prawnikowi.
Odpowiedź nadeszła w ciągu kilku minut:
Zachowaj oryginał. Niczego nie edytuj. To może wiele zmienić.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
