CZĘŚĆ 2
Gdy w końcu podjąłem decyzję, zapadała już ciemność.
Nie mogłem walczyć z sześcioma osobami.
Nie mogłem uciec przed całą załogą.
A już na pewno nie przetrwałbym burzy o północy będąc pod wpływem narkotyków.
Ale nie było mi to potrzebne.
Wystarczyło, że jedna osoba mi uwierzyła.
Wlokłam się z powrotem do naszego apartamentu, ściskając ściany drżącymi palcami. Każdy krok przypominał stąpanie po głębokiej wodzie. Wzrok mi się zamazał, ale jakimś cudem dotarłam do ukrytej skrytki pod toaletką.
Lucas nigdy o tym nie wiedział.
Jego rodzina również tego nie zrobiła.
Mój ojciec zainstalował go po incydencie z udziałem jednego z jego byłych partnerów biznesowych. W środku znajdował się mały, czarny komunikator alarmowy, zdolny do wysyłania zaszyfrowanych wiadomości przez sieci satelitarne.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
