Grali w gry planszowe i karty.

Poszli do kina.

Uczestniczyli w koncertach i wydarzeniach społecznych.

Dzieci spędzały czas na świeżym powietrzu, jeżdżąc na rowerach, uprawiając sporty, zwiedzając okolicę lub po prostu spotykając się z przyjaciółmi.

Oczywiście, tego typu aktywności istnieją do dziś.

Ale konkurowały ze znacznie mniejszą liczbą cyfrowych alternatyw.

Muzyka była czymś, co posiadałeś fizycznie

Muzyka pozwala nam zajrzeć w fascynujące zakamarki codziennego życia tamtej dekady.

Dzisiaj każdy może uzyskać dostęp do milionów piosenek niemal natychmiast.

W latach 70. słuchanie muzyki często wiązało się z posiadaniem fizycznego nagrania lub czekaniem, aż ulubiona piosenka pojawi się w radiu.

Rekordy były obiektami.

Miały okładki, grafiki, notatki na okładce i fizyczną wagę.

Ludzie mogli spędzać czas na przeglądaniu ofert sklepów z płytami, wybieraniu albumów, zabieraniu ich do domu i ostrożnym umieszczaniu igły na płycie.

Doświadczenie nie było natychmiastowe.

Być może to właśnie stanowiło część jego atrakcyjności.

Muzyka może wiązać się z konkretnym przedmiotem, miejscem lub wspomnieniem.

Wiele lat później samo spojrzenie na okładkę albumu może przywołać wspomnienia pewnego okresu w czyimś życiu.

Fotografia była o wiele bardziej przemyślanym doświadczeniem

Samo zdjęcie opowiada także ważną historię.

W latach 70. XX wieku w codziennej fotografii do robienia zdjęć używano głównie filmu .

Oznaczało to, że zdjęcia nie były od razu dostępne do przeglądu.