Gotka zaczęła odwiedzać moją 73-letnią mamę w każdą sobotę – po pogrzebie mojej mamy dziewczyna wręczyła mi klucz i powiedziała: „Twoja mama kazała mi dać ci to dopiero po jej śmierci”

„Soboty zazwyczaj należą do nas”.

“Ja wiem.”

Wzięłam torebkę.

Spojrzałam na Raven, potem na mamę.

„Dobra. Zejdę ci z drogi.”

Spojrzałem na małe drewniane pudełko obok łokcia Raven.

Mama podążyła za moim wzrokiem i cicho przykryła to ściereczką kuchenną.

To w ogóle nie poprawiło mi samopoczucia.

“Zejdę ci z drogi.”

„Dobrze” – powiedziałem.

Mama westchnęła.

“Znowu to samo.”

“Co?”

„To słowo, którego używasz, gdy nic nie jest w porządku.”

Wyszedłem, zanim powiedziałem coś, czego mógłbym żałować.

“Znowu to samo.”

***

„Znowu tam była” – powiedziałem.

Mój mąż Tom i ja siedzieliśmy razem przy stole.

Tom spojrzał w górę. „Raven?”

„Dwie soboty z rzędu”.

„Czy twoja mama wydawała się zdenerwowana?”

„Dwie soboty z rzędu”.

„Nie. To właśnie mnie martwi.”

“Czemu ci to przeszkadza?”

„Bo wydawała się szczęśliwa. Spokojna”. Objąłem kubek obiema dłońmi. „I nadal nie wiem, kim jest ta dziewczyna”.

Tom czekał.

„Ona ma ponad 20 lat, Tom. Mama ledwo ją zna, a nagle co weekend prowadzą prywatne rozmowy”.