Grzech kremacji: co tak naprawdę mówi Biblia

Nie wszystkie z nich można traktować jako przykłady współczesnej kremacji , ale pokazują , że temat jest bardziej skomplikowany niż proste stwierdzenie , że ogień był zawsze zakazany .

2. Historia Achana : Kiedy spalenie było związane z sądem​

Fragment czasami przytaczany w dyskusjach na temat kremacji znajduje się w Księdze Jozuego 7.

Izraelici ponieśli druzgocącą klęskę , gdy Akan potajemnie zabrał przedmioty zakazane po zdobyciu Jerycha .​​​​​​

Kiedy jego czyny wyszły na jaw, konsekwencje okazały się poważne.

Księga Jozuego 7:25 opisuje Achana i następujący po nim wyrok , obejmujący ukamienowanie i spalenie.

Ponieważ fragment ten łączy spalenie z sądem boskim , niektórzy czytelnicy doszli do wniosku , że spalenie ludzkiego ciała zawsze musi być symbolem hańby lub kary.

Jednakże interpretacja ta nie uwzględnia konkretnych okoliczności.

Historia Achana dotyczy nieposłuszeństwa, odpowiedzialności wspólnotowej i sądu w starożytnym Izraelu. Nie jest to ogólne nauczanie o tym, jak wierni ludzie powinni organizować pogrzeby .

Kara była wymierzana za konkretne przestępstwo , a nie za kremację jako zwyczajną metodę obchodzenia się z ludzkimi szczątkami.

Istnieje również ważna różnica między spaleniem jako karą a kremacją , która odbywa się z szacunkiem po śmierci .​​​

Działania te mogą wiązać się z użyciem ognia, ale ich cele, znaczenia i konteksty moralne są zupełnie inne.

Dlatego byłoby mylące używać kary Achana jako dowodu na to , że każda osoba poddana kremacji została zhańbiona lub potępiona przez Boga .​

Ten fragment jest lekcją na temat powagi nieposłuszeństwa , ale nie stanowi uniwersalnej reguły dotyczącej organizacji pogrzebu .

3. Saul i jego synowie : niezwykły akt szacunku​

Jeden z najważniejszych fragmentów Biblii traktujących o paleniu zwłok znajduje się w 1 Księdze Samuela 31 .

Król Saul i jego synowie zostali pokonani w bitwie z Filistynami . Później Filistyni publicznie wystawili swoje ciała , aby upokorzyć Izraelitów .​​

Kiedy mieszkańcy Jabesz -Gilead dowiedzieli się , co się stało , odważni mężczyźni wyruszyli nocą , aby odzyskać szczątki .

Według 1 Samuela 31 :12–13 ciała te przywieziono z powrotem do Jabesz , spalono , a kości pochowano pod drzewem .

Pościli również przez siedem dni .

Ta relacja jest szczególnie ważna , ponieważ spalenie nie zostało przedstawione jako akt nienawiści wobec Saula .​

Zamiast tego mężczyźni ryzykowali życie , by odzyskać jego szczątki po publicznym upokorzeniu . Ich działania wynikały z lojalności , żałoby i pragnienia przywrócenia zmarłemu godności .​​

Niektórzy komentatorzy biblijni sugerują , że stan uszkodzeń ciał mógł wpłynąć na decyzję o ich spaleniu . Sam fragment nie wyjaśnia jednak wprost , co skłoniło ich do wyboru tej metody .​

Wiadomo , że mężczyźni potraktowali szczątki poważnie , a po ich spaleniu dokonali pochówku i okazali żałobę .​

Relacja ta nie ustanawia kremacji jako preferowanej praktyki wśród wierzących . Nie potępia jednak również mężczyzn za to , co zrobili .​