Dla chrześcijan najbardziej wpływowym przykładem pochówku jest śmierć i pochówek Jezusa Chrystusa .
Ewangelie opisują , jak Józef z Arymatei poprosił o wydanie ciała Jezusa po ukrzyżowaniu .
Według Ewangelii według św . Jana 19:38–42 Józef i Nikodem przygotowali ciało do pogrzebu , owinęli je w całuny i wonności, zgodnie z żydowskimi zwyczajami pogrzebowymi , a następnie złożyli je w pobliskim grobowcu.
Moment ten jest centralnym punktem chrześcijańskiego pojmowania śmierci i zmartwychwstania .
Pogrzeb Jezusa potwierdził prawdziwość Jego śmierci . Pusty grób stał się później jednym z fundamentalnych obrazów chrześcijańskiej nadziei .
Od pokoleń chrześcijanie biorą pod uwagę to wydarzenie , gdy decydują , jak zaopiekować się swoimi zmarłymi bliskimi .
Praktyka pochówku stała się ściśle związana z naśladowaniem Chrystusa .
Dla wielu wierzących złożenie ciała w ziemi lub grobie jest wyrazem pragnienia naśladowania Zbawiciela , który został pochowany i zmartwychwstał .
Jednakże Nowy Testament nie przekształca sposobu pochówku Jezusa w wyraźne polecenie , aby każdy chrześcijanin miał taki sam pogrzeb .
Pogrzeb Chrystusa odbył się zgodnie ze zwyczajami obowiązującymi w społeczeństwie żydowskim w I wieku .
Jego znaczenie teologiczne przejawia się przede wszystkim w Jego prawdziwej śmierci i cudownym zmartwychwstaniu.
Chrześcijańska obietnica zmartwychwstania opiera się zatem na tym, czego dokonał Chrystus , a nie na założeniu , że każdy wierzący musi doświadczyć tych samych fizycznych okoliczności pochówku .
To rozróżnienie jest szczególnie ważne, gdy rozpatrujemy osoby , których ciał nigdy nie odnaleziono , których szczątki zaginęły w wyniku katastrof lub których śmierć nastąpiła w okolicznościach , w których tradycyjny pochówek był niemożliwy.
Chrześcijaństwo historycznie również głosiło nadzieję dla takich ludzi .
Moc Boga nie ogranicza się do tych , których szczątki można złożyć w grobie .
7. Potężny obraz pochówku i nowego życia w Nowym Testamencie
Apostoł Paweł często posługiwał się językiem śmierci i pochówku , aby opisać duchową przemianę , jakiej doświadczali wierzący .
W Liście do Rzymian 6:4 Paweł opisuje chrześcijan jako tych, którzy zostali pogrzebani z Chrystusem przez chrzest , a następnie wskrzeszeni , aby chodzić w nowym życiu .
Obraz ten przedstawia dramatyczną zmianę .
Stare życie , charakteryzujące się oddzieleniem od Boga i niewolą grzechu , ustępuje miejsca nowemu życiu ukształtowanemu przez łaskę , wiarę i posłuszeństwo .
Pogrzeb staje się symbolem pozostawienia przeszłości za sobą , zaś zmartwychwstanie oznacza początek czegoś zupełnie nowego .
Paweł przedstawia kolejne uderzające porównanie w 1 Liście do Koryntian 15 , gdzie omawia zmartwychwstanie umarłych .
Porównuje ludzkie ciało do nasienia złożonego w ziemi .
Nasiono może wydawać się małe, martwe i niepozorne. Jednak w odpowiednich warunkach wyłania się z niego coś niezwykłego .
Paweł używa tego obrazu , aby wyjaśnić , że zmartwychwstałe ciało zostanie przemienione .
Ciało , które doświadczyło słabości i śmiertelności, zostanie wskrzeszone w innym , chwalebnym stanie dzięki mocy Boga .
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
