„Nie możemy sobie pozwolić na przeciąganie tego” – powiedział lekceważąco. „Musimy podejść do sprawy praktycznie”.
„A opieka nad córkami?” – zapytałem.
„Jeśli upierasz się przy tym, żeby to niepotrzebnie upiększać, tak, będziemy musieli to też ustalić. Nadal mam prawa.”
Zanim zdążyłem odpowiedzieć, z grupy podróżnych za Danielem wyłonił się mężczyzna w nieskazitelnie szarym garniturze, trzymając w ręku grubą kopertę manilową.
„Czy jesteś Danielem?” zapytał wyraźnie mężczyzna.
Daniel odwrócił się, a jego twarz zbladła. „Kim jesteś? Co to jest?”
Doręczyciel nie wahał się. Podszedł i wręczył ciężką kopertę prosto w drżące dłonie Daniela. „Doręczono panu”.
Claire spoglądała to na doręczyciela, to na Daniela, to na mnie. „Doręczone z czym?”
Odpowiedziałem, zanim Daniel zdążył cokolwiek powiedzieć. „Moje formalne wnioski rozwodowe, doraźne nakazy sądowe i oficjalne zawiadomienie, że bank został w pełni poinformowany o jego sfałszowanych dokumentach hipotecznych”.
Daniel gwałtownie odwrócił głowę w moją stronę, z oczami szeroko otwartymi z paniki. „Koordynowałeś doręczanie pism na lotnisku? Zrobiłeś to tu celowo?”
„Nie” – odpowiedziałam spokojnie, poprawiając kocyk na najbliższym dziecku. „Sam sobie to zrobiłeś, kiedy podrobiłeś mój podpis na drugiej hipotece i ograbiłeś naszą finansową przyszłość, żeby sfinansować swoje udawane wakacje nad Morzem Śródziemnym”.
Claire zamarła, kompletnie bez tchu. „Co ona właśnie powiedziała?”
Nie spuszczałam wzroku z męża. „Nigdy nie było żadnego konkursu sprzedaży w firmie. Tylko narastał dług – tysiące dolarów w utajnionych długach”.
„To całkowite kłamstwo” – wyjąkał Daniel.
„Znalazłam dokumenty dotyczące pożyczki w twoim biurku, Danielu” – przerwałam mu spokojnym głosem. „Znalazłam ostrzeżenia z banku i znalazłam, gdzie skopiowałeś mój podpis, żeby przeforsować pożyczkę”.
Claire spojrzała na niego z mieszaniną obrzydzenia i absolutnego przerażenia, jakby widziała kogoś obcego po raz pierwszy. „Skłamałeś mi co do tego, jak zapłaciłeś za tę podróż. Skłamałeś w każdej sprawie”.
Daniel wyciągnął rękę, rozpaczliwie chwytając ją za ramię. „Mogę ci wszystko wyjaśnić, Claire. Daj mi tylko pięć minut…”
Odsunęła rękę, zanim jego palce zdążyły musnąć jej rękaw. „Masz żonę w domu, trójkę noworodków dochodzących do siebie po intensywnej terapii, czeka cię egzekucja hipoteczna i wisi nad tobą zarzut fałszerstwa. Jaką część tej katastrofy ma naprawić wyjaśnienie?”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
