„Jeden dla mnie, jeden dla ciebie i jeden na wypadek nagłego wypadku”.
Nie zapytałem, jaki konkretnie nagły przypadek wymagał soku jabłkowego. Są to pytania, których babcia uczy się nie zadawać.
Ośrodek okazał się jeszcze piękniejszy niż na zdjęciach. Białe parasole otaczały szeroki, błękitny basen, palmy rzucały cień na kamienne ścieżki, a personel nosił świeże ręczniki do opalających się gości. Przy wejściu pracownicy ustawiali małą scenę na jakieś wydarzenie, które miało się odbyć później tego popołudnia. Duży baner głosił: PIĘKNE W KAŻDYM WIEKU – Świętujemy kobiety i rodziny w różnych pokoleniach.
Kilka kobiet przy basenie niosło torby z nadrukowanym logo firmy modowej, która wyraźnie sponsorowała to wydarzenie. Drogie okulary przeciwsłoneczne, schludne lniane narzutki, kapelusze przeciwsłoneczne z szerokim rondem. Stojąc pośród nich w moich starych sandałach i wyblakłej torbie plażowej, przez chwilę poczułam się zupełnie nie na miejscu.
Hallie ścisnęła moją dłoń. „Chodź, kolego z drużyny”.
Godzina doskonałości
Przebraliśmy się i od razu weszliśmy do wody. Przez prawie godzinę wszystko było idealnie. Hallie ćwiczyła unoszenie się na wodzie, a ja trzymałem ją pewnie za rękę pod plecami. Ścigaliśmy się po płytkiej wodzie, a ona oskarżyła mnie – głośno i z wielkim przekonaniem – o to, że celowo pozwoliłem jej wygrać.
W pewnym momencie objęła mnie obiema rękami za szyję w wodzie i wyszeptała: „To moje najlepsze urodziny”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
