Mała dziewczynka rzuciła się mojemu mężowi na szyję i zawołała „Tato”. On nie zaprzeczył — tylko wyszeptał jej imię

To zabolało mocniej niż samo „córką”.

— Sześciu?

— Marta, sytuacja była—

— Nie mów mi teraz, że była skomplikowana.

Przesunęłam wzrok na Agatę.

— Byliście razem?

Paweł odpowiedział:

— Tak.

Kuba pojawił się za jego plecami.

— Mamo…

Odwróciłam się.

— Co?

Patrzył na ojca.

Nie na mnie.

— Kuba? — powtórzyłam.

Syn zacisnął pięści.

Paweł powiedział:

— Nie teraz.

I właśnie wtedy Kuba spojrzał mu prosto w oczy.

— Obiecałeś, że powiesz mamie przed urodzinami babci.

Świat zatrzymał się po raz drugi.

— Od kiedy ty wiesz? — zapytałam.

Kuba nie odpowiedział.

Nie musiał.