„Jestem rodziną Lily.”

„Wiesz, co mam na myśli.”

„Dokładnie wiem, co masz na myśli.”

Rebecca milczała.

Wydawało się, że zrozumiała, że ​​ta rozmowa dotyczy mnie.

Tata podszedł do okna.

Na zewnątrz zimowe światło słoneczne odbijało się od parkingu szpitalnego.

„Sytuacja wymyka się spod kontroli” – powiedział.

Rebecca zaśmiała się krótko.

Tata się odwrócił.

“Co?”

„Nadal wierzysz, że masz kontrolę.”

Zwrócił się do niej twarzą.

„Popełniłem błędy”.

„Postąpiłeś nieuczciwie.”

Mama zesztywniała. „Rebecca.”

„Nie. Skończyliśmy z chowaniem się za łagodniejszymi słowami.”

Rebecca ponownie otworzyła teczkę.

Usunęła wyciągi bankowe, dokumenty spadkowe, kopie listów i coś, co miało pieczęć sądu okręgowego w Ohio.

Wyraz twarzy mojego ojca uległ zmianie.

Rebecca zauważyła to natychmiast.

„Więc rozpoznajesz tę.”

Claire podeszła bliżej.

“Co to jest?”

„Petycja” – powiedziała Rebecca – „o ponowne otwarcie części majątku moich rodziców”.

Tata spojrzał na mnie. „Emily, to nie ma z tobą nic wspólnego”.

Rebecca pokręciła głową.

„To ma z nią wszystko wspólnego”.

Rebecca wyjaśniła, że ​​pierwotna adopcja była legalna, choć okoliczności z nią związane były skomplikowane.

Tata pracował w firmie księgowej, która zajmowała się częścią majątku jej rodziców.

Po urodzeniu dziecka przez Rebeccę, pieniądze z odziedziczonego przez nią majątku zostały przelane na kilka różnych kont.

Niektóre pokryły uzasadnione wydatki.

Inni nie.