Mąż przyniósł # Moja teściowa przebrała moją sześcioletnią córkę z sukienki druhenki w dres podczas mojego ślubu, mówiąc: „Jej plamy psują zdjęcia” — tego samego wieczoru dałam jej nauczkę, której nigdy nie zapomni kochankę i sfałszowany dokument na moje łóżko na oddziale położniczym

W jednej chwili zrobiło mi się lodowato.

Wzięłam różową sukienkę z jej rąk.

— W jednym masz rację.

Patricia uniosła brwi.

— Zdjęcia naprawdę zostają na zawsze.

Zabrałam Lily z powrotem do pomieszczenia i pomogłam jej założyć ukochaną sukienkę.

Kiedy wróciłyśmy, Derek przykucnął przed nią.

— Gotowa, szefowo kwiatowych dziewczynek?

Lily otarła oczy.

— Nawet tak?

Derek spojrzał na jej odkryte ramiona.

— Właśnie tak.

Na jej twarzy pojawił się uśmiech.

Ceremonia się odbyła.

Ale podczas przyjęcia obserwowałam Patricię.

Pozowała fotografowi, poprawiała bukiet i ustawiała się pod takim kątem, by wyglądać „najlepiej”.

Wtedy wpadłam na pewien pomysł.

Podeszłam do koordynatorki sali, Vanessy.

— Mogę coś zmienić w dzisiejszym planie?

Vanessa zerknęła na rozpiskę.

— Co dokładnie?

Spojrzałam na Patricię.

— Tylko jedną rzecz.

Kilka minut później Patricia znowu była w swoim żywiole.

Chodziła między gośćmi, poprawiała kwiaty i przypominała fotografowi, że jej „lepszy profil” jest lewy.

W pewnym momencie Vanessa podeszła do mnie.

— Patricia chce zrobić osobne zdjęcia w ogrodzie przed fotografiami rodzinnymi.

Oczywiście.

Spojrzałam przez okno.

Potem na zegar.

— Kiedy włączają się zraszacze?

Vanessa uniosła brwi.

— Za jakieś osiem minut.

Uśmiechnęłam się.

— Nie ostrzegaj jej.

Kilka minut później Patricia wyszła do ogrodu razem z fotografem.

Przez szklane drzwi widziałam, jak ustawia się przy różach.

Poprawiła sukienkę.

Wygładziła włosy.

Sprawdziła zdjęcia.

I wtedy…

ZRASZACZE RUSZYŁY.

— CLAIRE!

Patricia wbiegła z powrotem do środka kompletnie przemoczona.

Idealnie ułożone włosy przykleiły jej się do jednej strony twarzy.

Jasnoniebieska sukienka oblepiała ramiona.

Z kolczyków kapała woda.

A przy każdym kroku jeden z jej butów wydawał charakterystyczny dźwięk.

Skrzyp.

Skrzyp.

Skrzyp.

— Ani. Słowa — ostrzegła.

Derek odwrócił się, bo śmiał się tak mocno, że nie był w stanie na nią patrzeć.

Patricia wskazała na mnie palcem.

— Wiedziałaś o tych zraszaczach!

Spróbowałam wyglądać niewinnie.

— Sama chciałaś zdjęcia w ogrodzie.

Wtedy fotograf podszedł do nas.

— Zdjęcia rodzinne za pięć minut.

Patricia spojrzała na niego z przerażeniem.

— W takim stanie?!