Mogą potrzebować zmodyfikowanego sprzętu , innej techniki jazdy lub pomocy , która wcześniej nie była potrzebna.
Jednak adaptacja nie sprawia , że doświadczenie staje się mniej znaczące.
W wielu przypadkach jest to dowód niezwykłej elastyczności ludzkich zainteresowań i ambicji .
Namiętność nie zawsze znika, gdy zmieniają się okoliczności .
Czasami po prostu potrzeba innej ścieżki .
A kiedy ludzie na nowo odkryją aktywność , która sprawia im radość, mogą zacząć postrzegać siebie mniej przez pryzmat zmian , a bardziej przez pryzmat możliwości , które wciąż mają .
Rozdział 11 : Rola instruktorów , wolontariuszy i społeczności wspierających
Chociaż więź między koniem a uczestnikiem jest kluczowa dla adaptacyjnego jeździectwa, to doświadczenie to rzadko jest tworzone przez dwie osoby w pojedynkę.
Za każdą udaną sesją stoi często oddana sieć instruktorów , treserów koni , wolontariuszy, opiekunów i personelu ośrodka .
Wykwalifikowani instruktorzy odpowiadają za zaprojektowanie odpowiednich zajęć , jasną komunikację i dostosowanie lekcji do umiejętności uczestników .
Treserzy koni pomagają w razie potrzeby zachować odpowiednią kontrolę nad zwierzęciem .
Wyszkoleni piesi mogą zapewnić dodatkowe wsparcie podczas aktywności konnych .
Pozostali wolontariusze pomagają w utrzymaniu stajni , przygotowywaniu sprzętu i witaniu uczestników.
Każda rola pomaga stworzyć środowisko sprzyjające uczeniu się .
Relacje , które rozwijają się między uczestnikami i personelem, mogą być równie ważne .
Regularne wizyty stwarzają okazję do wspólnych rozmów i dzielenia się osiągnięciami.
Uczestnik , który początkowo czuje się odizolowany, może stopniowo stać się częścią społeczności .
Mogą świętować osiągnięcia innych jeźdźców , wymieniać się historiami o ulubionych koniach lub nawiązywać przyjaźnie wykraczające poza arenę jeździecką .
Rodziny i opiekunowie również mogą odnieść korzyść z obserwowania , jak uczestnicy zdobywają nowe umiejętności.
Jednakże wspierające zaangażowanie powinno zawsze respektować niezależność i preferencje uczestnika .
Celem nie jest nagradzanie kogoś tylko dlatego , że ma niepełnosprawność lub ukończył jakąś zwykłą czynność .
Chodzi o docenienie indywidualnego wysiłku, znaczących osiągnięć i osobistej satysfakcji .
Prawdziwe włączenie ma miejsce wtedy, gdy ludzie są witani jako pełnoprawni uczestnicy wspólnej społeczności .
W najlepszym przypadku ośrodek jeździecki dla osób niepełnosprawnych oferuje dokładnie to: miejsce, do którego ludzie przynależą ze względu na swój entuzjazm, wkład i relacje , a nie ze względu na diagnozę .
Rozdział 12 : Znaczenie dobrostanu koni w programach adaptacyjnych
Udana współpraca musi przynosić korzyści zarówno uczestnikowi ludzkiemu , jak i koniowi .
Zasada ta jest niezbędna.
Konie biorące udział w jeździe adaptacyjnej mogą mieć do czynienia z nietypowym sprzętem, który zmienia równowagę jeźdźca , urządzeniami wspomagającymi mobilność lub wymagać wielokrotnej pomocy kilku osób.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
