„Kochanie, czasami, gdy bardzo za kimś tęsknimy, obcy człowiek może nam o nim przypomnieć”.

Miles pokręcił głową.

„To nie tylko jego twarz”.

Spojrzał w stronę przedniej kabiny.

„Ma ślad na prawym nadgarstku. Ten, który tata dostał, kiedy spadł z ganku dziadka. A kiedy kobieta obok niego się śmiała, potarł palec serdeczny”.

Poczułem ucisk w żołądku.

Grant zawsze tak robił.

Za każdym razem, gdy był zdenerwowany, nieswojo lub unikał odpowiedzi na pytanie, jego kciuk wodził wokół miejsca, w którym znajdowała się jego obrączka ślubna.

Powoli spojrzałem w stronę klasy biznesowej.

Kilka rzędów dalej, obok atrakcyjnej blondynki po trzydziestce siedział wysoki mężczyzna. Miała na sobie kremowy, lniany strój i okulary przeciwsłoneczne wsunięte we włosy.

Mężczyzna miał na sobie granatową czapkę baseballową i przystrzyżoną brodę.

Na początku nic w nim nie wydawało się niemożliwe.

Następnie sięgnął w górę, aby wyregulować otwór wentylacyjny.

Zobaczyłem cienką, bladą bliznę obok jego nadgarstka.

Hałas w kabinie zdawał się zanikać.

Przypomniałam sobie, jak oczyściłam tę samą ranę w naszej kuchni, a Grant zażartował, że za dużo się martwię.

Wtedy kobieta siedząca obok niego coś szepnęła.

Uśmiechnął się.

Jego kciuk przesuwał się po odsłoniętym palcu serdecznym.

Przestałem oddychać.

## Twarz, którą opłakiwałem

Kiedy samolot wylądował, poczekałem zamiast rzucać się do przejścia.

Miles trzymał się blisko.

Kilka rzędów dalej mężczyzna wstał i sięgnął po swój bagaż podręczny.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!