Po drugiej stronie sali balowej podniosłam ku niemu kieliszek.
Światła przygasły.
Opuszczono dwa ogromne ekrany projekcyjne.
Julian spojrzał w stronę kabiny audiowizualnej.
Rozpoczął się pierwszy film.
I oto był.
W naszej sypialni.
Całowanie Victorii.
Wszyscy w sali balowej zamarli ze zdumienia.
Wiktoria upuściła kieliszek z winem.
Uderzyło w dywan i potoczyło się pod stół.
Następnie głośniki poniosły przez pomieszczenie głos Juliana.
„Gdy tylko przeniosę inwestycje firmy na swoje nazwisko, zostanie jej tylko hipoteka”.
Harrison Vance zrobił się sztywny.
Kilku członków zarządu wstało.
Twarz Juliana zbladła.
Jeden ze starszych wspólników pobiegł w stronę stanowiska audiowizualnego, ale zespół prawny Eleanor już zabezpieczył transmisję prezentacji.
Potem znów rozległ się głos Juliana.
„Złożę wniosek o przyznanie jej pełnej opieki, wykorzystując przeciwko niej godziny spędzone w szpitalu”.
Wyszedłem z tłumu.
Miałam na sobie długą do ziemi granatową suknię.
Eleanor szła obok mnie.
Za nami szło dwóch umundurowanych doręczycieli.
Cała sala balowa zdawała się rozstąpić.
Julian wpatrywał się we mnie.
Zatrzymałem się tuż przed nim.
„Jak minął ci dzień, Julian?”
Otworzył usta.
Nic nie wyszło.
A na koniec:
„G-Genevieve…”
Spojrzał na ekrany.
„To nieporozumienie”.
Prawie się uśmiechnąłem.
„Nieporozumienie?”
„To jest ustawione.”
Eleanor zrobiła krok naprzód.
„Pan Sterling.”
Włożyła mu w ręce grubą teczkę.
„Oficjalnie doręczono Ci pozew o rozwód z powodu poważnego wykroczenia małżeńskiego, wraz z roszczeniami cywilnymi dotyczącymi kradzieży na dużą skalę, naruszenia obowiązków powierniczych i defraudacji korporacyjnej”.
Julian wpatrywał się w nią.
Eleanor kontynuowała.
„Zarząd otrzymał również dokumentację dotyczącą zagranicznych rachunków fikcyjnych związanych z przekierowanymi inwestycjami”.
Harrison Vance wszedł na scenę.
Na jego twarzy malowała się wściekłość.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
