Kiedy ich kroki ucichły na końcu korytarza, Sheila w końcu zwolniła zasuwkę. Pchnąłem drzwi i wyszedłem na sterylny korytarz.
Zajęło mi kilka sekund, żeby poprawić pozycję. Zmusiłem się do płytkiego i nieregularnego oddechu. Mrugałem mocno, aż w oczach pojawiły mi się łzy, które rozmazały mi obraz.
Przemieniłam się w przerażoną, zdesperowaną młodszą siostrę, jaką spodziewali się, że będę.
Pobiegłam do pokoju Marthy, wydając z siebie doskonale wykalkulowany szloch i otwierając drzwi na oścież.
Travis natychmiast się odwrócił, odgrywając nagradzaną rolę zrozpaczonego syna. Złapał mnie za ramiona i spojrzał na mnie z udawanym smutkiem.
„Shannon, dzięki Bogu, że jesteś tutaj. Jej serce odmawia posłuszeństwa. Muszą natychmiast przeprowadzić operację”.
Pozwoliłam, by mój głos się załamał, i poddałam się jego uściskowi.
„Gdzie jest lekarz? Co musimy zrobić? Po prostu ją uratujmy.”
Doktor Thorne zrobił krok naprzód, jego twarz wyrażała profesjonalną troskę. Wyciągnął ciężką szpitalną teczkę.
„Tracimy czas. Zespół chirurgiczny jest w gotowości, ale polityka szpitala nakazuje, że potrzebujemy głównego poręczyciela, zanim będziemy mogli się stawić. Podpisz formularz odpowiedzialności finansowej tutaj.”
Wskazał bezpośrednio na sedno sprawy.
Nawet nie spojrzałem na klauzule.
Wyrwałam mu długopis z palców i drżącą ręką złożyłam swój podpis na papierze.
Travis wypuścił powietrze, a na jego twarzy pojawił się mikroskopijny uśmieszek.
Pułapka oficjalnie się zatrzasnęła. Mieli swojego prawnego kozła ofiarnego.
„Zaniosę to do administracji i przygotuję salę operacyjną” – powiedział płynnie dr Thorne, odbierając mu teczkę i wychodząc.
Travis poklepał mnie po plecach.
„Wyjdę na zewnątrz i zadzwonię jeszcze raz do taty” – skłamał bez wysiłku. „Zostań tutaj. Nie przeszkadzaj jej. Musi odpocząć”.
Gdy tylko Travis zniknął za rogiem, moje łzy całkowicie zniknęły. Moje ręce przestały się trząść.
Rozszalała energia opuściła moje ciało, zastąpiona absolutnym skupieniem.
Odwróciłam się na pięcie i szybkim krokiem ruszyłam korytarzem, wślizgując się do odosobnionej klatki schodowej szpitala. Pozwoliłam, by ciężkie metalowe drzwi zatrzasnęły się za mną.
Wyciągnąłem telefon i przejrzałem kontakty.
Doktor Hayes.
Dwa lata temu stanął w obliczu zaciekłego sporu kontraktowego, który groził bankructwem jego prywatnej kancelarii. Reprezentowałem go i całkowicie rozbiłem przeciwną radę w sądzie cywilnym.
Był mi winien ogromną przysługę i dziś miałem zamiar ją wykorzystać.
Odebrał po drugim sygnale.
„Shannon, czy wszystko w porządku?”
„Potrzebuję natychmiast twojego dostępu administracyjnego” – powiedziałem głosem pozbawionym emocji. „Czy jesteś zalogowany do Seattle General Network?”
„Tak, jestem w swoim biurze na czwartym piętrze. Co się dzieje?”
Podałem mu pełne imię i nazwisko Marthy oraz datę urodzenia.
„Wyciągnij jej elektroniczną dokumentację medyczną. Sprawdź aktualnego lekarza prowadzącego. Powinien być tam wymieniony dr Thorne.”
Usłyszałem szybkie klikanie klawiatury przez głośnik.
„Widzę” – potwierdził Hayes. „Niewydolność serca, zaplanowana pilna operacja pomostowania aortalno-wieńcowego”.
„Teraz kop głębiej” – poleciłem. „Uzyskaj dostęp do zaplecza EHR. Pobierz dziennik audytu. Potrzebuję surowych metadanych pokazujących każdą zmianę naciśniętego klawisza i znacznik czasu wprowadzony do jej akt od momentu przyjęcia dziś rano”.
Na linii zapadła całkowita cisza na kilka sekund.
W Stanach Zjednoczonych dokumentacja medyczna pozostawia niezniszczalny cyfrowy ślad. Nic nigdy nie zostaje całkowicie wymazane.
Tym razem pisanie zaczęło odbywać się znacznie szybciej.
„Zrozumiałem” – mruknął Hayes, a jego ton zmienił się z konsternacji w czyste zaskoczenie. „Thorne zmienił pierwotną diagnozę dokładnie 18 minut temu. Nadpisał wstępne notatki”.
„Co mówi oryginalna tabela przyjęć?”
„Zapalenie wyrostka robaczkowego” – przeczytał Hayes na głos. „Łagodny stan zapalny, nie wymagający nawet natychmiastowej operacji. Całkowicie sfabrykował incydent sercowy”.
„Wydrukuj to” – rozkazałem ostro. „Wydrukuj oryginalny wykres, zmieniony wykres i cały dziennik audytu z danymi logowania Thorne’a. Potrzebuję kopii papierowych”.
„Shannon, to jawne oszustwo medyczne. To przestępstwo federalne”.
„Wiem” – odpowiedziałem. „Zanieś dokumenty na izbę przyjęć”.
Odłożyłem słuchawkę i otworzyłem drzwi klatki schodowej.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
