Inny przyznał Arthurowi tymczasową kontrolę nad majątkiem firmy.
Trzecia propozycja zakładała powołanie fundacji, w której głównym przyszłym następcą korporacyjnym miał być Mateo.
Kiedy Arthur Sr. zobaczył mój sfałszowany podpis, zadzwonił do Sarah Jenkins.
„Sprowadźcie Marianę z powrotem do Chicago”.
Wróciłem sam.
Moje córki pozostały bezpieczne w Bostonie z moją siostrą.
Nie wróciłam do tej firmy jako była żona Arthura, która go zdradziła.
Przyszedłem jako największy udziałowiec.
Arthur Sr. zasiadał na czele sali konferencyjnej.
Artur wyglądał na piętnaście lat starszego.
Diego nie chciał na mnie spojrzeć.
Beatrice siedziała cicho w kącie.
Sarah położyła na stole stos dokumentów prawnych.
„Firma ma trzech prawowitych wspólników kapitałowych. Mariana Vance posiada czterdzieści trzy procent. Arthur Vance Sr. posiada dwadzieścia cztery procent. Arthur Vance Jr. posiada trzydzieści trzy procent.”
Spojrzała na Diego.
„Każdy dokument wskazujący na co innego jest nieważny, gdyż został sfałszowany”.
Diego eksplodował.
„Ona już nawet nie jest Vance’em! Dlaczego kobieta, która rozwiodła się z moim bratem, ma więcej udziałów w tej firmie niż jej prawdziwi synowie?”
Arthur Sr. uderzył dłonią w dół.
„Bo zainwestowała prawdziwe pieniądze, kiedy byliśmy bankrutami!”
Diego zamilkł.
„Ona uratowała ten biznes, podczas gdy ty traciłeś pieniądze na absurdalnych planach!”
Wtedy Diego wybuchnął:
„A w końcu jej córki wyjdą za mąż i tak wszystko opuści rodzinę!”
Wyraz twarzy Arthura Sr. uległ zmianie.
„Firma nie jest nagrodą, którą dziedziczysz tylko dlatego, że urodziłeś się mężczyzną”.
Kilka sekund później złapał się za klatkę piersiową.
Zadzwoniliśmy po karetkę.
Doznał łagodnego zawału serca.
Przeżył.
Ale jakiekolwiek zaprzeczenie wobec Diego zniknęło.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
