Czekałem.
„Bliźniaczki nie były pierwszą ciążą, którą Pani ma w aktach.”
Zatrzymałem oddech.
„Co to znaczy?”
Usunął kopie dokumentów datowanych na prawie osiem lat przed końcem okresu przejściowego.
Przed moim rozwodem.
Przed bliźniakami.
Zanim wszystko się rozpadło.
Daniel położył przede mną jedną stronę.
Moje nazwisko było na górze.
Poniżej wyniki badań laboratoryjnych.
Pozytywny.
Wpatrywałem się w datę.
“NIE.”
Evelyn pochyliła się bliżej.
“Co to jest?”
Daniel odpowiedział.
„Według niezmienionych zapisów laboratoryjnych, pani Carter zaszła w ciążę prawie sześć miesięcy przed zakończeniem małżeństwa z Lucą Morettim”.
Nie mogłem się ruszyć.
„To nie jest możliwe”.
„Ciąża była bardzo wczesna.”
„Wiedziałbym.”
„Niekoniecznie.”
„Miałem badania.”
“Tak.”
„Były negatywne”.
Daniel skinął głową.
„Kopie, które ci dano, były.”
Zimny ucisk rozprzestrzenił się po mojej piersi.
„Co się stało z ciążą?”
Daniel zawahał się.
„Nie wiemy.”
Spojrzałam na niego.
“Co masz na myśli?”
„Zapisy się zatrzymują”.
„Ciąże nie znikają z dokumentacji medycznej”.
„Nie” – powiedział cicho Daniel. „Nie mają”.
Za nami otworzyły się drzwi wejściowe.
Marcus wszedł do środka, niosąc zapomniane przez Maję pudełko na lunch.
Zatrzymał się.
„Nia?”
Nikt nie odpowiedział.
Wtedy zadzwonił mój telefon.
Łukasz.
Wpatrywałem się w jego imię na ekranie.
Daniel to widział.
„Nie odpowiadaj jeszcze na to pytanie.”
“Dlaczego?”
Wyjął z teczki ostatnią stronę.
To nie była dokumentacja medyczna.
Była to kopia ręcznie napisanego formularza autoryzacyjnego.
Na dole znajdował się podpis Morettiego.
Ale nie Luki.
Giovanni’ego.
Czytałem dokument, aż zatrzymało mnie jedno zdanie.
PRZEKAZANIE DANYCH PACJENTA DO WGLĄDU PRYWATNEGO JEST UPOWAŻNIONE.
Poniżej znajdowała się data.
Dwa dni wcześniej Luca poprosił mnie o rozwód.
Nie mogłem oddychać.
Marcus podszedł bliżej.
„Co to jest?”
Podałem mu stronę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
