„Lida”. Jej głos był niezwykle spokojny i profesjonalny. „Słuchaj, pamiętasz, jak szybko wszystko obliczyłaś na szkołę?”
„Moja partnerka oszukała mnie w salonie. Przekonała mnie do zainwestowania w drugi lokal”. „Wpłaciłam 600 000 rubli, a teraz okazuje się, że udział w nieruchomości jest zarejestrowany na jej męża, a ja prawnie jestem nikim”.
„Czy mogłabyś zajrzeć do dokumentów? Zapłacę ci”.
Lida przejrzała umowy.
Naprawdę zrobiono wszystko, żeby wykluczyć Żannę. Była umowa inwestycyjna bez jej podpisu, a jej pieniądze zarejestrowano jako pożyczkę bez odsetek i bez terminu spłaty.
Miała szansę na ich odzyskanie, ale proces prawny byłby długotrwały.
Lida podsumowała wszystko na dwóch stronach: jakie dowody miała Żanna, czego brakowało, jakiego prawnika potrzebowała i jakie dokumenty musiała zebrać.
Następnie wystawiła rachunek.
Pięćdziesiąt tysięcy rubli za konsultację – jej standardowa stawka, bez zniżki dla rodziny.
Żanna zapłaciła jej tego samego dnia.
Nie powiedziała ani słowa.
We wrześniu zapisali Timoshę do zwykłego miejskiego żłobka w swojej okolicy. Kosztowało to 8000 rubli miesięcznie.
Cztery miesiące później Lida wróciła do pracy.
Nie wróciła już do swojego starego startupu. Dołączyła do innej firmy jako dyrektor operacyjny, zarabiając 420 000 rubli miesięcznie.
Ostatecznie Artem sprzedał japońską wędkę na Avito za 35 000 rubli. Pieniądze poszły na zakup nowych butów dla Timoshy i dołożenie się do wspólnego budżetu rodzinnego.
Lida zamknęła aplikację bankową.
Saldo w końcu przestało ją przerażać.
Odłożyła telefon na ładowarkę.
Na ładowarkę.
W kuchni.
W mieszkaniu, na które kredyt hipoteczny był zaciągnięty na jej nazwisko.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
