Sieroty upadłego króla alfa

Spalili jego królestwo, wytępili jego linię krwi i uwierzyli, że jego dziedzictwo umarło – ale głęboko w zakazanym lesie pewna zapomniana kobieta wychowywała dzieci, które pewnego dnia odzyskały wszystko.

ROZDZIAŁ 1: KOBIETA, O KTÓREJ ZAPOMNIAŁO KRÓLESTWO

Kiedy dwudziesty siódmy sierota przybył na świat, Elara Vale przestała już liczyć nieprzespane noce.

Jej domek został zbudowany dla jednej osoby.

Teraz dzieci siedziały pod stołem w kuchni, przy kominku, na kocach rozciągniętych na podłodze i w małym pomieszczeniu gospodarczym, w którym kiedyś przechowywano zboże ozime.

Każdy kąt oddychał.

Każdy kąt jęczał.

Każdy kąt przypominał jej, że gdzieś za wiekowymi sosnami ktoś uznał, że te dzieci są niebezpieczne, po prostu dlatego, że przeżyły.

Elara stała przy ogniu, trzymając w jednej ręce drewnianą łyżkę, a w drugiej podarty pasek lnu.

„Powoli” – powiedziała do szczupłego chłopca o imieniu Tomas.

Ścisnął miskę obiema rękami.

„Jeśli zjesz za szybko, znowu się rozchorujesz.”

Chłopiec skinął głową.

Miał osiem lat.

Nie odezwał się ani słowem, odkąd wilki znalazły go pod spalonym wozem jego rodziców.

Elara nigdy go o to nie prosiła.

Cisza stała się kolejną raną w domku.

Niektóre dzieci płakały.